Zakaz eksportu odpadów z tworzyw sztucznych od 21 listopada 2026 r. Co zmieniają przepisy UE?

Od 21 listopada 2026 r. zaczyna obowiązywać unijny zakaz eksportu odpadów z tworzyw sztucznych do państw spoza OECD. Ograniczenie obejmuje również odpady inne niż niebezpieczne, przeznaczone do recyklingu. To kolejny etap wdrażania rozporządzenia (UE) 2024/1157 dotyczącego transgranicznego przemieszczania odpadów.

Zakaz eksportu odpadów z tworzyw do państw spoza OECD

Nowe przepisy wprowadzają całkowity zakaz wywozu odpadów z tworzyw sztucznych z Unii Europejskiej do państw nienależących do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

Obejmuje on także czyste, posegregowane tworzywa przeznaczone do recyklingu, klasyfikowane w międzynarodowym systemie jako B3011. Dotychczas możliwość ich eksportu zależała od rodzaju odpadu, kraju przeznaczenia i wymaganej procedury.

Zakaz będzie obowiązywał co najmniej do 21 maja 2029 r. Po tej dacie przepisy przewidują możliwość dopuszczenia eksportu określonych odpadów innych niż niebezpieczne do państw spoza OECD, które wystąpią do Komisji Europejskiej i wykażą zdolność do ich właściwego zagospodarowania.

Czy eksport odpadów z tworzyw do państw OECD nadal będzie możliwy?

Tak. Zakaz nie obejmuje państw należących do OECD, jednak eksport do tych krajów podlega ścisłym wymaganiom.

Od 21 maja 2026 r. wywóz odpadów z tworzyw poza UE, w tym do państw OECD, wymaga zastosowania procedury uprzedniego pisemnego zgłoszenia i zgody, określanej jako PIC (Prior Informed Consent). Przed rozpoczęciem transportu konieczne jest uzyskanie wymaganych zgód właściwych organów.

Komisja Europejska będzie również monitorować eksport do państw OECD, szczególnie pod kątem prawidłowego zagospodarowania odpadów i ryzyka ich dalszego przekazywania do innych krajów.

A co z przemieszczaniem odpadów między państwami UE?

Wewnątrz Unii Europejskiej nadal można przemieszczać odpady z tworzyw przeznaczone do odzysku. Obowiązujące procedury różnią się jednak w zależności od ich rodzaju i klasyfikacji.

Dla odpowiednio sklasyfikowanych odpadów innych niż niebezpieczne, objętych kodem EU3011, stosuje się ogólne wymogi informacyjne. Natomiast odpady niebezpieczne oraz określone frakcje trudniejsze do recyklingu wymagają procedury uprzedniego zgłoszenia i zgody.

Nie każde transgraniczne przemieszczenie odpadów z tworzyw podlega zatem takim samym wymaganiom. Kluczowe znaczenie mają ich prawidłowa klasyfikacja oraz miejsce przeznaczenia.

Kolejne obowiązki od maja 2027 r.

Zakaz eksportu do państw spoza OECD nie kończy zmian w unijnym systemie przemieszczania odpadów.

Od 21 maja 2027 r. zaczną obowiązywać kolejne wymagania dotyczące eksportu. Jednym z najważniejszych będzie obowiązek zapewnienia niezależnych audytów zagranicznych instalacji, do których trafiają odpady. Ich celem jest potwierdzenie, że gospodarowanie odpadami odbywa się w sposób bezpieczny dla środowiska i zdrowia ludzi.

W tym samym terminie wejdą w życie nowe zasady eksportu odpadów innych niż niebezpieczne do państw spoza OECD. Co do zasady ich wywóz będzie zabroniony, chyba że kraj przeznaczenia spełni określone wymagania i zostanie dopuszczony w przewidzianej przepisami procedurze.

Czy zakaz eksportu wpłynie na firmy wytwarzające odpady w Polsce?

Nowe regulacje dotyczą bezpośrednio przede wszystkim przedsiębiorstw eksportujących odpady z tworzyw sztucznych poza Unię Europejską. Ich skutki odczują jednak również uczestnicy krajowego rynku, w tym firmy przekazujące odpady do zagospodarowania.

Ograniczenie dotychczasowych kierunków eksportu wpłynie na przepływ surowców wtórnych i organizację łańcuchów dostaw. Może również zmienić dostępność odbiorców oraz ceny i warunki odbioru poszczególnych frakcji tworzyw.

W tej sytuacji szczególnego znaczenia nabiera jakość segregacji. Jednorodne, niezanieczyszczone odpady łatwiej skierować do recyklingu niż frakcje zmieszane lub zawierające pozostałości innych substancji.

Dla firm przekazujących odpady uprawnionym odbiorcom w Polsce nowe przepisy nie oznaczają dodatkowych obowiązków eksportowych. Nadal istotne pozostają prawidłowa segregacja, właściwe przygotowanie odpadów do odbioru oraz przestrzeganie dotychczasowych zasad ich przekazywania.

Co nowe przepisy oznaczają dla rynku recyklingu?

Ograniczenia eksportowe są elementem szerszej polityki UE, której celem jest zwiększenie kontroli nad przemieszczaniem odpadów, zapewnienie ich właściwego zagospodarowania oraz rozwój europejskiego rynku surowców wtórnych.

Nowe regulacje zmieniają dotychczasowe możliwości sprzedaży odpadów poza Unię Europejską i zwiększają znaczenie dostępności instalacji recyklingowych na rynku europejskim.

Dla eksporterów kluczowe stają się prawidłowa klasyfikacja odpadów, weryfikacja państwa przeznaczenia oraz zgodność transportu z wymaganymi procedurami.

Ograniczenie eksportu wzmacnia znaczenie zagospodarowania odpadów w Europie. Jego rzeczywisty wpływ na ceny, dostępność surowców wtórnych i rozwój recyklingu będzie jednak zależał od możliwości przetwórczych instalacji oraz popytu na recyklaty.

źródła: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1157 z 11 kwietnia 2024 r. w sprawie przemieszczania odpadów

Komisja Europejska – Plastic waste shipments; Waste shipments; nowe przepisy WSR i uruchomienie DIWASS, 21 maja 2026 r.

Aleksandra
Author: Aleksandra

1 pomyślał o “Zakaz eksportu odpadów z tworzyw sztucznych od 21 listopada 2026 r. Co zmieniają przepisy UE?”

Komentarze są zamknięte.

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com