Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 10 marca 2026 r. – co zmienia w świadectwie dopuszczenia pojazdu ADR

Nowelizacja rozporządzenia dotyczącego świadectwa dopuszczenia pojazdu ADR nie wywraca systemu do góry kołami, ale porządkuje kilka ważnych spraw. Najistotniejsze są doprecyzowanie relacji między świadectwem ADR a badaniem pojazdu, nowe wymagania dokumentacyjne oraz wyższe opłaty. Innymi słowy: mniej pola do domysłów, więcej pola do pilnowania terminów.

Czego dotyczy nowelizacja

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 10 marca 2026 r. zmienia rozporządzenie w sprawie świadectwa dopuszczenia pojazdu ADR. Chodzi więc o przepisy regulujące wydawanie, przedłużanie ważności oraz wtórniki świadectw dopuszczenia dla pojazdów wykorzystywanych do przewozu towarów niebezpiecznych.

To nie jest zmiana w stylu „wszystko od nowa”. To raczej korekta praktyki administracyjnej i technicznej. Ustawodawca doprecyzował, jakie dokumenty mają być składane, jak rozumieć termin ważności świadectwa oraz jakie dodatkowe dokumenty są potrzebne przy niektórych typach pojazdów.

Stan poprzedni – jak było przed zmianą

Przed nowelizacją zasadą było, że świadectwo dopuszczenia pojazdu ADR wydawano lub przedłużano na okres do 12 miesięcy. W praktyce wielu przedsiębiorców upraszczało to sobie w głowie do hasła „ADR jest na rok”. Tyle że przepisy mówiły o okresie maksymalnym, a nie o gwarantowanym pełnym roku w każdej sytuacji.

Już wcześniej funkcjonowała zasada powiązania świadectwa ADR z badaniem pojazdu wymaganym przez ADR. Problem polegał jednak na tym, że przepis był mniej precyzyjny z punktu widzenia dokumentów stanowiących podstawę do ustalenia terminu. To z kolei oznaczało większe pole do niejednolitej praktyki i więcej pytań typu: który dokładnie protokół decyduje o końcowej dacie ważności?

W starym stanie prawnym wiele firm patrzyło przede wszystkim na sam dokument ADR, a dopiero w drugiej kolejności na protokoły i terminy badań. To trochę jak pilnowanie kalendarza ściennego, a zapomnienie, że zegarek już stanął. Na papierze wszystko wyglądało dumnie, a w praktyce termin badania był kluczowy.

Stan obecny – co zmieniło się po nowelizacji

Najważniejsza zmiana dotyczy doprecyzowania przepisu o ważności świadectwa dopuszczenia pojazdu ADR. Obecnie rozporządzenie wyraźnie wskazuje, że jeżeli ADR wymaga przeprowadzenia badania pojazdu w zakresie przystosowania do przewozu towarów niebezpiecznych, termin ważności świadectwa nie może być dłuższy niż termin badania określony w odpowiednim protokole.

W praktyce oznacza to jeszcze wyraźniejsze związanie ważności świadectwa ADR z dokumentem potwierdzającym badanie. Nie wystarczy już myślenie: „mam czerwony pasek, więc jestem spokojny”. Spokojny można być dopiero wtedy, gdy zgadza się także termin wynikający z właściwego protokołu.

Najważniejsza różnica: stan poprzedni a stan obecny

Najuczciwiej rzecz ujmując, nowelizacja nie wprowadza zupełnie nowej filozofii, lecz ją porządkuje i uszczelnia. Wcześniej również istniało powiązanie świadectwa ADR z badaniem, ale obecnie zostało ono opisane bardziej precyzyjnie przez odwołanie do konkretnych protokołów. To ważna różnica praktyczna, bo zmniejsza ryzyko rozbieżności interpretacyjnych.

Przed zmianą przedsiębiorca mógł częściej myśleć kategorią „świadectwo jest ważne”. Po zmianie powinien myśleć kategorią „świadectwo jest ważne tylko w granicach ważności badania wskazanego w odpowiednim protokole”. To subtelna różnica w języku, ale bardzo konkretna w kontroli drogowej i w organizacji floty.

Co oznacza nowe brzmienie § 3 ust. 2 w praktyce

Jeżeli dla danego pojazdu ADR wymaga badania w zakresie przystosowania do przewozu towarów niebezpiecznych, końcowa data świadectwa ADR nie może wykraczać poza datę wynikającą z tego badania. Mówiąc prościej: dokument ADR nie może żyć dłużej niż podstawa, na której się opiera.

Dla przewoźników, właścicieli i użytkowników pojazdów oznacza to, że trzeba bardzo uważnie pilnować terminów badań oraz protokołów będących podstawą do wydania lub przedłużenia świadectwa. W codziennej praktyce firmy transportowej to właśnie termin badania technicznego ADR staje się punktem odniesienia dla całego harmonogramu formalności.

Nowe obowiązki dokumentacyjne we wnioskach

Po zmianie we wniosku o wydanie świadectwa oraz we wniosku o przedłużenie jego ważności trzeba wskazać numer oraz datę wydania przez Transportowy Dozór Techniczny protokołu z wynikiem pozytywnym. To rozwiązanie porządkuje obieg dokumentów i ogranicza sytuacje, w których urząd musi się domyślać, o który protokół chodzi.

Zmieniono także katalog załączników. Wśród dokumentów pojawia się wyraźne wymaganie dotyczące kopii dowodu rejestracyjnego pojazdu z aktualnym wpisem terminu następnego badania technicznego albo zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego zawierającego taki aktualny termin.

Pojazdy elektryczne, wodorowe i zasilane gazem

Nowelizacja uwzględnia także bardziej nowoczesne rozwiązania techniczne. Doprecyzowano dokumenty wymagane przy pierwszym wydawaniu świadectwa ADR dla określonych pojazdów FL, AT, EX/II i EX/III wyposażonych w elektryczne układy napędowe albo napędzanych wodorowymi ogniwami paliwowymi.

Dodano również regulację dla pojazdów FL lub AT przystosowanych w toku eksploatacji do zasilania gazem LPG, CNG lub LNG. W takich przypadkach przy pierwszym wydaniu świadectwa ADR trzeba dołączyć odpowiednie dokumenty homologacyjne dotyczące sposobu montażu instalacji. Krótko mówiąc: technika poszła do przodu, więc papiery też musiały nadążyć.

Opłaty – tu zmiana jest wyjątkowo czytelna

Nowelizacja podnosi opłaty. Za wydanie lub przedłużenie ważności świadectwa dopuszczenia pojazdu ADR opłata wzrasta z 175 zł do 200 zł. Za wydanie wtórnika opłata wzrasta z 45 zł do 75 zł.

To nie jest może poziom „sprzedałem nerkę, żeby odebrać papier”, ale wzrost jest wyraźny i warto go uwzględnić w kosztach utrzymania floty ADR.

Przepisy przejściowe i wejście w życie

Rozporządzenie przewiduje, że do postępowań wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie nowelizacji stosuje się przepisy dotychczasowe. To ważne dla tych podmiotów, które już były w trakcie procedury wydania, przedłużenia lub uzyskania wtórnika świadectwa.

Nowelizacja nie weszła w życie od razu. Zacznie obowiązywać po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. To daje przedsiębiorcom trochę czasu na uporządkowanie procedur wewnętrznych, wzorów wniosków oraz kalendarza badań i świadectw.

Co z tego wynika dla firm w praktyce

Dla przewoźników i firm obsługujących transport ADR najważniejszy wniosek jest prosty: nie wolno patrzeć wyłącznie na sam termin wpisany w świadectwie. Trzeba pilnować całego zestawu dokumentów, a zwłaszcza protokołu badania i jego daty. To właśnie ona realnie wyznacza granicę ważności dopuszczenia.

W praktyce warto zsynchronizować terminy badań ADR, badań technicznych i składania wniosków do TDT. Im lepiej zorganizowany obieg dokumentów, tym mniejsze ryzyko, że pojazd formalnie „stoi”, mimo że wygląda na gotowy do jazdy. W ADR papier potrafi zatrzymać ciężarówkę skuteczniej niż korek na obwodnicy.

Rozporządzenie z 10 marca 2026 r. nie tworzy całkowicie nowego systemu świadectw dopuszczenia pojazdu ADR, ale precyzuje i uszczelnia dotychczasowe zasady. Najważniejsza zmiana dotyczy bardziej jednoznacznego powiązania ważności świadectwa z terminem badania wynikającym z właściwego protokołu. Do tego dochodzą nowe wymagania we wnioskach, dodatkowe dokumenty dla określonych typów pojazdów oraz wyższe opłaty.

Dla przedsiębiorcy najważniejsza lekcja jest prosta: świadectwo ADR nadal może być wydane na okres do 12 miesięcy, ale jego ważność nie może wyjść poza termin badania wskazany w odpowiednim protokole. Innymi słowy, rok rokiem, ale protokół i tak rozdaje karty. Opracowanie redakcyjne.