Kody CN a odpady i surowce wtórne – jak prawidłowo klasyfikować towary w INTRASTAT?
Jednym z najważniejszych elementów każdego zgłoszenia INTRASTAT jest prawidłowe określenie kodu CN. To właśnie od niego zależy sposób klasyfikacji towaru w statystykach handlu wewnątrzwspólnotowego. W przypadku branży odpadowej zagadnienie jest szczególnie interesujące, ponieważ nie wszystkie odpady są klasyfikowane w taki sam sposób, a błędny kod może prowadzić do nieprawidłowych danych statystycznych oraz konieczności składania korekt.
Czym jest kod CN?
CN (Combined Nomenclature), czyli Nomenklatura Scalona, to wspólny system klasyfikacji towarów stosowany w całej Unii Europejskiej.
Każdy produkt będący przedmiotem handlu otrzymuje ośmiocyfrowy kod, który pozwala jednoznacznie określić rodzaj towaru.
Dzięki temu przedsiębiorca w Polsce, Niemczech, Francji czy Hiszpanii klasyfikuje ten sam materiał według identycznych zasad.
Dlaczego kod CN jest tak ważny w INTRASTAT?
System INTRASTAT opiera się właśnie na kodach CN.
Na podstawie zgromadzonych danych możliwe jest później określenie:
- jakie towary są przedmiotem handlu,
- jakie są kierunki przepływu materiałów,
- jak zmieniają się poszczególne sektory gospodarki,
- jak rozwija się rynek surowców wtórnych.
Nieprawidłowo przypisany kod powoduje zniekształcenie statystyk oraz może skutkować koniecznością korekty zgłoszenia.
Kod odpadu a kod CN – to nie jest to samo
To jeden z najczęstszych błędów popełnianych przez przedsiębiorców rozpoczynających handel międzynarodowy.
Kod odpadu z katalogu odpadów oraz kod CN pełnią zupełnie różne funkcje.
| Kod odpadu | Kod CN |
|---|---|
| Stosowany w gospodarce odpadami | Stosowany w handlu towarowym |
| 6 cyfr | 8 cyfr |
| Wynika z katalogu odpadów | Wynika z Nomenklatury Scalonej |
| Służy m.in. do BDO | Służy m.in. do INTRASTAT |
Przykładowo odpad o kodzie 15 01 02 (opakowania z tworzyw sztucznych) nie jest raportowany w INTRASTAT pod kodem 15 01 02, lecz pod odpowiednim kodem CN przypisanym do danej grupy materiałowej.
Złom metali w klasyfikacji CN
Złom żelaza i stali należy do najczęściej raportowanych surowców wtórnych w Europie.
W zależności od rodzaju materiału stosowane są różne pozycje CN obejmujące między innymi:
- odpady i złom żeliwa,
- odpady i złom stali,
- wióry, ścinki i odpady produkcyjne,
- materiały przeznaczone do przetopienia.
Podobne zasady obowiązują dla aluminium, miedzi, cynku czy ołowiu.
Makulatura i odpady papieru
Handel makulaturą również posiada własne grupy kodów CN.
Klasyfikacja może uwzględniać między innymi:
- makulaturę gazetową,
- odpady tektury,
- papier przeznaczony do recyklingu,
- sortowane frakcje papierowe.
Rodzaj materiału ma bezpośredni wpływ na wybór właściwego kodu.
Tworzywa sztuczne – szczególnie ważna klasyfikacja
W przypadku tworzyw sztucznych właściwe określenie materiału ma kluczowe znaczenie.
Oddzielnie klasyfikowane mogą być między innymi:
- PET,
- HDPE,
- LDPE,
- PP,
- PVC,
- mieszanki tworzyw.
Rosnące znaczenie recyklatów powoduje coraz większą liczbę transakcji raportowanych właśnie w tych grupach towarowych.
Najczęstsze błędy przy klasyfikacji
Przedsiębiorcy najczęściej popełniają błędy związane z:
- stosowaniem kodu odpadu zamiast kodu CN,
- zbyt ogólnym opisem materiału,
- klasyfikacją według źródła pochodzenia zamiast właściwości materiału,
- korzystaniem z nieaktualnych wykazów CN.
W przypadku surowców wtórnych dokładny opis materiału jest często niezbędny do prawidłowego ustalenia klasyfikacji.
Dlaczego klasyfikacja staje się coraz ważniejsza?
Unia Europejska coraz większą uwagę poświęca monitorowaniu przepływu materiałów pochodzących z recyklingu.
Dotyczy to szczególnie:
- metali strategicznych,
- baterii,
- tworzyw sztucznych,
- materiałów wykorzystywanych w gospodarce o obiegu zamkniętym.
Jakość danych statystycznych zależy bezpośrednio od prawidłowego przypisywania kodów CN przez przedsiębiorców.
Podsumowanie
Kod CN jest podstawowym elementem każdego zgłoszenia INTRASTAT. W branży odpadowej szczególne znaczenie ma rozróżnienie pomiędzy kodem odpadu a kodem CN. Prawidłowa klasyfikacja pozwala uniknąć błędów, ułatwia raportowanie oraz wpływa na jakość danych wykorzystywanych do analiz rynku surowców wtórnych w całej Unii Europejskiej.
W następnym artykule omówimy najczęstsze błędy popełniane przez firmy recyklingowe podczas sporządzania zgłoszeń INTRASTAT. Opracowanie redakcyjne.
