PN-EN 18065:2026-01 – klasyfikacja tworzyw sztucznych z recyklingu na podstawie jakości danych
PN-EN 18065:2026-01 określa zasady klasyfikacji tworzyw sztucznych z recyklingu w oparciu o poziomy jakości danych wykorzystywanych do ich stosowania oraz obrotu handlowego, w tym w środowisku cyfrowym. Norma koncentruje się na wiarygodności i porównywalności informacji towarzyszących recyklatom.
| Numer i tytuł | PN-EN 18065:2026-01 (wersja angielska) – Plastics — Recycled plastics — Classification of recycled plastics based on data quality levels for (digital) use and trading. |
|---|---|
| Zakres normy | Norma definiuje system klasyfikacji tworzyw sztucznych z recyklingu na podstawie jakości, kompletności i wiarygodności danych opisujących materiał, przeznaczonych do użytku technicznego oraz obrotu handlowego, w tym obrotu cyfrowego. |
| Przedmiot klasyfikacji | Tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu mechanicznego i chemicznego, niezależnie od rodzaju polimeru, oceniane pod kątem jakości danych towarzyszących materiałowi (np. pochodzenie, skład, właściwości, historia przetwarzania). |
| Cel normy | Ujednolicenie sposobu opisu i oceny jakości danych dotyczących recyklatów, w celu zwiększenia transparentności rynku, porównywalności ofert oraz bezpieczeństwa stosowania materiałów z recyklingu. |
| Poziomy jakości danych | Norma wprowadza klasy (poziomy) jakości danych, które odzwierciedlają stopień ich kompletności, spójności, weryfikowalności, aktualności oraz zgodności z wymaganiami normatywnymi i rynkowymi. |
| Zastosowanie cyfrowe | Dokument jest ukierunkowany na wykorzystanie w systemach cyfrowych, takich jak platformy handlu surowcami wtórnymi, cyfrowe paszporty materiałowe, systemy śledzenia pochodzenia oraz bazy danych wspierające gospodarkę o obiegu zamkniętym. |
| Uczestnicy rynku | Norma znajduje zastosowanie u recyklerów, producentów wyrobów z tworzyw sztucznych, dystrybutorów, brokerów surowców wtórnych, użytkowników końcowych oraz operatorów platform cyfrowych. |
| Relacje z innymi normami | PN-EN 18065 uzupełnia istniejące normy dotyczące tworzyw sztucznych z recyklingu, koncentrując się nie na właściwościach materiałowych recyklatów, lecz na jakości danych opisowych i handlowych. |
| Znaczenie praktyczne | Stosowanie normy zwiększa zaufanie do tworzyw z recyklingu, ogranicza ryzyko greenwashingu, ułatwia cyfrowy obrót surowcami wtórnymi oraz wspiera spełnianie wymagań regulacyjnych i raportowych związanych z gospodarką o obiegu zamkniętym. |
Opracowanie redakcyjne.
