Linie do recyklingu opon – odzysk granulatu gumowego, stali, włókien tekstylnych, oleju z pirolizy

Źródła powstawania odpadu

  • Zużyte opony samochodowe osobowe, ciężarowe, motocyklowe i rolnicze wycofane z eksploatacji.
  • Odpady z warsztatów wulkanizacyjnych, stacji serwisowych, flot transportowych.
  • Opony uszkodzone w transporcie lub magazynowaniu, pozostałości z produkcji (błędy produkcyjne).

Zagrożenia i niebezpieczeństwa (EHS)

  • Ryzyko pożaru – guma i oleje wewnątrz opon są łatwopalne; pożary opon są trudne do ugaszenia i generują toksyczny dym.
  • Emisja pyłów gumowych i włókien – mogą zawierać sadzę techniczną (carbon black) i związki siarki.
  • Obecność drutów stalowych – ryzyko urazów mechanicznych podczas cięcia i rozdrabniania.
  • W przypadku pirolizy – emisja gazów i oparów węglowodorów wymagająca odpowiednich filtrów i spalania kontrolowanego.

Etapy przerobu

  1. Przyjęcie i wstępne sortowanie – klasyfikacja według typu opon (osobowe, ciężarowe, przemysłowe).
  2. Cięcie wstępne – maszyny tnące dzielą opony na mniejsze fragmenty, usuwając obręcze w przypadku kół pełnych.
  3. Rozdrabnianie mechaniczne – mielenie w kruszarkach dwu- lub cztero-wałowych, przygotowanie do separacji składników.
  4. Separacja magnetyczna – usuwanie drutów stalowych z mieszaniny.
  5. Separacja włókien tekstylnych – systemy powietrzne i sita wibracyjne oddzielają włókna od gumy.
  6. Produkcja granulatu gumowego – mielenie kriogeniczne (schładzanie ciekłym azotem) lub mechaniczne, uzyskanie frakcji 0,5–5 mm.
  7. Piroliza (opcjonalnie) – termiczne rozkładanie gumy w atmosferze beztlenowej, uzyskanie oleju pirolitycznego, sadzy technicznej i gazu procesowego.

Typowe maszyny i węzły linii

  • Nożyce hydrauliczne i maszyny do cięcia opon.
  • Kruszarki wolnoobrotowe dwuwałowe do wstępnego rozdrabniania.
  • Młyny udarowe i kriogeniczne do mielenia gumy.
  • Separatory magnetyczne do usuwania stali.
  • Separatory powietrzne i sita do usuwania włókien tekstylnych.
  • Reaktory pirolityczne z systemami odzysku oleju, gazu i sadzy.
  • Filtry gazowe i systemy oczyszczania kondensatów.

Odzyskiwane składniki, pierwiastki i związki

  • Granulat gumowy – do produkcji nawierzchni sportowych, asfaltów modyfikowanych, mat przemysłowych.
  • Stal – do hutnictwa, recykling w produkcji stali konstrukcyjnej.
  • Włókna tekstylne – możliwe zastosowanie w przemyśle cementowym lub jako paliwo alternatywne RDF.
  • Olej z pirolizy – surowiec energetyczny lub chemiczny.
  • Sadza techniczna – do ponownego użycia w produkcji gumy lub jako pigment.

Energochłonność i emisje – orientacyjne benchmarki

  • Energochłonność: 150–250 kWh/t przy recyklingu mechanicznym; piroliza dodatkowo 300–500 kWh/t (w tym podgrzewanie reaktora).
  • Emisje: pyły gumowe, VOC, w przypadku pirolizy – węglowodory aromatyczne, wymagane systemy filtracji i spalania gazu procesowego.
  • Odpady wtórne: frakcje zanieczyszczone, zużyte filtry, osady z oczyszczania gazów.

Skala strumienia – Europa i Polska

  • Europa: ok. 3,5–4 mln ton zużytych opon rocznie.
  • Polska: ok. 250–300 tys. ton/rok, z tendencją wzrostową ze względu na rozwój transportu.

Specyfikacja referencyjna linii

Wydajność1–5 t/h w recyklingu mechanicznym; 0,5–2 t/h w pirolizie
SekwencjaCięcie → Rozdrabnianie → Separacja stali → Separacja włókien → Granulatowanie → (opcjonalnie) Piroliza
Odzysk (typowo)Granulat gumowy 60–70%, stal 15–20%, włókna 10–15%, olej 35–45% z masy gumy w pirolizie
EHSSystemy odpylania, instalacje przeciwpożarowe, kontrola emisji VOC

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com