Linie do recyklingu odpadów drukarskich – odzysk papieru, tuszy i powiązanych materiałów

Źródła powstawania odpadu:

• Odpady powstające w drukarniach offsetowych, cyfrowych i fleksograficznych.
• Niewykorzystane partie papieru, kartonu oraz błędnie wydrukowane egzemplarze.
• Pozostałości tuszy i farb drukarskich z procesów produkcyjnych oraz czyszczenia maszyn.
• Opakowania i wkłady po materiałach drukarskich, takie jak folie ochronne, taśmy czy wkłady pigmentowe.

Zagrożenia i aspekty bezpieczeństwa (EHS):

• Kontakt z chemikaliami: tusze, rozpuszczalniki, farby – wymaga stosowania odpowiednich środków ochrony indywidualnej.
• Pyły papierowe i pigmentowe – konieczność stosowania systemów odpylania i wentylacji.
• Niebezpieczeństwo pożarowe ze względu na obecność łatwopalnych rozpuszczalników i pyłów.

Etapy przerobu:

• Segregacja odpadów drukarskich według rodzaju papieru, folii, tuszu i farb.
• Oddzielanie tuszu i farb z papieru – deinkowanie mechaniczno-chemiczne.
• Rozdrabnianie i oczyszczanie papieru – eliminacja zanieczyszczeń mechanicznych.
• Separacja i odzysk rozpuszczalników z tuszy oraz pigmentów do ponownego wykorzystania.
• Utylizacja pozostałości nieprzydatnych do recyklingu – termiczne przetwarzanie lub unieszkodliwienie chemiczne.

Typowe maszyny i urządzenia:

• Separatory mechaniczne i sitowe do wstępnego oczyszczania papieru.
• Deinkery i reaktory chemiczne do usuwania tuszu i farb.
• Rozdrabniacze, młyny i prasy do przygotowania masy papierowej.
• Systemy odpylania, skraplania rozpuszczalników i biofiltry dla emisji lotnych związków organicznych (VOC).

Odzyskiwane składniki:

• Papier i karton – surowiec wtórny do produkcji nowych arkuszy lub tektury.
• Tusze i pigmenty – po oczyszczeniu mogą być ponownie użyte w przemyśle drukarskim lub chemicznym.
• Rozpuszczalniki i żywice – odzysk możliwy w procesach destylacji i separacji chemicznej.

Zużycie energii i emisje:

• Procesy mechaniczne i chemiczne wymagają znacznej ilości energii elektrycznej i cieplnej.
• Emisje pyłów, lotnych związków organicznych i pozostałości chemicznych muszą być kontrolowane i oczyszczane zgodnie z przepisami EHS.
• Recykling odpadów drukarskich zmniejsza ilość odpadów trafiających na składowiska i pozwala na odzysk surowców wtórnych.

Skala strumienia – Europa i Polska:

• Odpady drukarskie generowane są w znaczących ilościach w drukarniach komercyjnych, wydawnictwach i zakładach produkcji opakowań.
• W Polsce potencjał recyklingu wynosi kilka tysięcy ton rocznie, z rosnącym trendem w kierunku gospodarki cyrkularnej i zmniejszenia emisji związków chemicznych.

Specyfikacja referencyjna linii (przykład):

• Wydajność: 0,5–3 t/h odpadów drukarskich.
• Sekwencja: Segregacja → Rozdrabnianie i oczyszczanie papieru → Separacja tuszy i pigmentów → Destylacja rozpuszczalników → Utylizacja pozostałości → Odpylanie i oczyszczanie emisji.
• Odzysk: papier 70–85%, tusze/pigmenty 10–20%, rozpuszczalniki 5–10%.
• EHS: strefy przeciwwybuchowe, odpylanie, filtracja VOC, monitorowanie emisji, magazyn odpadów niebezpiecznych.