Linie do recyklingu akumulatorów kwasowo-ołowiowych – odzysk ołowiu, polipropylenu, kwasu siarkowego (neutralizacja)

Źródła powstawania odpadu

  • Zużyte akumulatory z pojazdów osobowych, ciężarowych, motocykli, maszyn rolniczych i przemysłowych.
  • Akumulatory stacjonarne z systemów UPS, telekomunikacji i energetyki.
  • Odpady produkcyjne z fabryk akumulatorów (wadliwe ogniwa, odpady poprodukcyjne).

Zagrożenia i niebezpieczeństwa (EHS)

  • Ołów – silnie toksyczny metal ciężki, kumuluje się w organizmie, powoduje uszkodzenia układu nerwowego i krwionośnego.
  • Kwas siarkowy – żrący, powoduje oparzenia chemiczne i korozję powierzchni metalowych.
  • Ryzyko wycieków elektrolitu i emisji pyłów ołowiu do środowiska.
  • Potencjalne zagrożenie pożarowe i wybuchowe podczas niewłaściwego magazynowania lub cięcia akumulatorów.

Etapy przerobu

  1. Przyjęcie i magazynowanie – akumulatory są gromadzone w wannach retencyjnych, w pomieszczeniach z wentylacją mechaniczną.
  2. Demontaż i kruszenie – mechaniczne rozdrabnianie akumulatorów w młynach lub rozdrabniarkach bębnowych.
  3. Separacja frakcji – podział na masę ołowiową, polipropylen (PP) oraz elektrolit.
  4. Odzysk ołowiu – przetop w piecach obrotowych lub wannowych, oczyszczanie i rafinacja w celu uzyskania ołowiu rafinowanego lub stopów ołowiu.
  5. Odzysk polipropylenu – mycie, granulowanie i przygotowanie do ponownego użycia w produkcji obudów akumulatorów.
  6. Neutralizacja kwasu siarkowego – zobojętnianie roztworem wodorotlenku sodu lub wapnia, możliwość konwersji w siarczan sodu/wapnia do zastosowań przemysłowych.

Typowe maszyny i węzły linii

  • Rozdrabniarki bębnowe i młyny młotkowe.
  • Separatory hydrocyklonowe i systemy flotacyjne do oddzielania frakcji ołowiowej i tworzywowej.
  • Piec obrotowy lub piec wannowy do przetopu ołowiu.
  • Linie do mycia i granulowania polipropylenu.
  • Reaktory neutralizacyjne z systemem filtracji osadów.
  • Filtry workowe i instalacje odpylania dla pyłów ołowianych.

Odzyskiwane składniki, pierwiastki i związki

  • Ołów rafinowany – do produkcji nowych akumulatorów, ciężarków ołowianych, osłon radiologicznych.
  • Polipropylen (PP) – do ponownego formowania obudów akumulatorów lub innych wyrobów z tworzyw sztucznych.
  • Siarczan sodu/wapnia – produkt neutralizacji elektrolitu, stosowany w przemyśle detergentowym lub budowlanym.

Energochłonność i emisje – orientacyjne benchmarki

  • Energochłonność: 300–500 kWh/t odpadów, w tym przetop ołowiu stanowi główny udział energetyczny.
  • Emisje: pyły ołowiu, SO₂ z topienia siarczanów, VOC z mycia PP – wymagane filtry tkaninowe, skrubery i instalacje odsiarczania.
  • Odpady wtórne: osady neutralizacyjne, żużel po rafinacji ołowiu.

Skala strumienia – Europa i Polska

  • Europa: ok. 1,6–1,8 mln ton zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych rocznie.
  • Polska: ok. 130–150 tys. ton/rok.

Specyfikacja referencyjna linii

Wydajność1–10 t/h w zależności od skali zakładu
SekwencjaRozdrabnianie → Separacja → Przetop ołowiu → Mycie PP → Neutralizacja kwasu
Odzysk (typowo)Ołów 60–70%, PP 10–15%, elektrolit 15–20%
EHSSystemy hermetyzacji procesów, odpylanie, neutralizacja ścieków
PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com