EN 15415-1 – oznaczanie uziarnienia paliw z odpadów (SRF) metodą sitową
Norma EN 15415-1 określa metody oznaczania uziarnienia paliw z odpadów SRF z wykorzystaniem analizy sitowej, stanowiącej podstawę oceny rozkładu wielkości cząstek paliwa.
EN 15415-1 należy do grupy norm opisujących właściwości geometryczne paliw SRF. Uziarnienie jest jednym z kluczowych parametrów wpływających na transport, magazynowanie, dozowanie oraz przebieg spalania paliwa w instalacjach energetycznych.
Paliwa z odpadów charakteryzują się znaczną niejednorodnością kształtu i wielkości cząstek. Norma EN 15415-1 wprowadza ujednoliconą metodę analizy sitowej, która pozwala ilościowo określić udział poszczególnych frakcji ziarnowych w paliwie SRF.
| Zakres normy | Opis |
|---|---|
| Rodzaj paliwa | Paliwa z odpadów typu SRF |
| Parametr oznaczany | Rozkład uziarnienia (frakcje ziarnowe) |
| Metoda badawcza | Analiza sitowa |
| Znaczenie eksploatacyjne | Stabilność podawania i spalania paliwa |
| Znaczenie projektowe | Dobór przenośników, podajników i palników |
W cementowniach uziarnienie SRF ma bezpośredni wpływ na sposób wprowadzania paliwa do pieca obrotowego lub palników pomocniczych. Zbyt duże frakcje mogą powodować niepełne spalanie, natomiast nadmiar drobnych cząstek może prowadzić do niestabilności płomienia.
W spalarniach odpadów rozkład uziarnienia decyduje o zachowaniu paliwa na ruszcie lub w systemach podawania. Jednorodne uziarnienie sprzyja równomiernemu spalaniu, natomiast duża rozpiętość frakcji może powodować lokalne przeciążenia cieplne.
EN 15415-1 jest często stosowana łącznie z normami dotyczącymi gęstości nasypowej, wilgotności oraz skłonności do mostkowania. Dopiero zestawienie tych parametrów pozwala w pełni ocenić zachowanie paliwa SRF w rzeczywistych warunkach eksploatacyjnych.
W praktyce przemysłowej analiza uziarnienia zgodna z EN 15415-1 jest wymagana przy kwalifikacji paliwa, zmianie technologii rozdrabniania oraz w przypadku problemów z transportem lub spalaniem paliwa. Opracowanie redakcyjne.
