Węgiel ogólny (TC)
Parametr sumaryczny określający całkowitą ilość węgla (organicznego i nieorganicznego) w próbce — podstawowy wskaźnik zanieczyszczenia środowiska substancjami węglowymi.
Definicja: TC (Total Carbon) to łączna zawartość węgla w próbce, obejmująca zarówno frakcję organiczną (TOC), jak i nieorganiczną (IC). Wyrażany w mg C/l lub mg C/kg.
Znaczenie: Pomiar TC stanowi punkt wyjścia do określenia TOC i IC oraz charakteryzuje całkowity ładunek węgla w ściekach, odciekach i odpadach. Parametr wykorzystywany w kontroli procesów biologicznych i chemicznych.
Metody badawcze: spalanie katalityczne z detekcją CO₂ (analizatory TOC/TC) lub utlenianie chemiczne i pomiar konduktometryczny, zgodnie z PN-EN 1484 i ISO 8245.
Typowe zakresy: wody powierzchniowe: 10–50 mg/l; ścieki komunalne: 100–1000 mg/l; odpady organiczne — wartości wyższe.
Uwagi: TC = TOC + IC. Pomiar TC jest szybki i precyzyjny, stanowi standard w nowoczesnych laboratoriach środowiskowych.
Powiązane hasła: TOC, IC, zanieczyszczenia organiczne, węglany, analiza środowiskowa. Opracowanie redakcyjne.
