Modele wpływu środowiskowego – ReCiPe, CML, TRACI, ILCD
W LCA można policzyć prawie wszystko – od globalnego ocieplenia po toksyczność wodną. Pytanie: którym modelem? Oto cztery największe „szkoły” oceny wpływów.
| ReCiPe – najbardziej kompleksowy | Model łączący podejścia midpoint (np. CO₂, eutrofizacja) i endpoint (zdrowie ludzi, ekosystemy, zasoby). Popularny w Europie. Oferuje szeroki zakres kategorii wpływów i różne perspektywy (H, I, E). |
|---|---|
| CML – klasyk akademicki | Model midpoint opracowany przez Uniwersytet w Leiden. Skupia się na kategorii wpływów takich jak zakwaszanie, eutrofizacja, ODP, GWP i tworzenie ozonu troposferycznego. Stabilny i powszechnie stosowany. |
| TRACI – podejście amerykańskie | Model EPA, używany przede wszystkim w Ameryce Północnej. Umożliwia ocenę zakwaszenia, smogu, zdrowia publicznego, zasobów oraz kategorii specyficznych dla USA. |
| ILCD – europejska ścieżka referencyjna | Model rekomendowany przez Komisję Europejską. Spójny z europejskimi bazami danych i wytycznymi PEF/OEF. Opracowany do celów harmonizacji metod LCIA. |
| Kluczowe różnice między modelami | ReCiPe – szerokość kategorii i endpointy; CML – stabilność i prostota; TRACI – specyfika geograficzna; ILCD – zgodność z UE. Wybór zależy od celu analizy i wymaganej zgodności regulacyjnej. |
| Zgodność z ISO 14040–14044 | Wszystkie modele spełniają wymagania LCIA określone w ISO. Różnią się podejściami naukowymi, założeniami i poziomem szczegółowości. |
| Kiedy wybrać który model? | ReCiPe – dla analiz europejskich i złożonych; CML – dla stabilnych, porównywalnych badań; TRACI – dla rynku USA; ILCD – dla analiz zgodnych z wytycznymi UE i PEF/OEF. |
Opracowanie redakcyjne.