Fundament unijny kwalifikacji: EQF – Europejska Rama Kwalifikacji
EQF to wspólny „język kompetencji” w Unii Europejskiej. Dzięki niemu kwalifikacje z różnych krajów i sektorów da się porównać, zrozumieć i uznać ponad granicami.
Czym jest Europejska Rama Kwalifikacji (EQF)?
Europejska Rama Kwalifikacji (EQF – European Qualifications Framework) to nadrzędny system odniesienia, który porządkuje i opisuje kwalifikacje funkcjonujące w państwach Unii Europejskiej. Nie jest ona zbiorem zawodów ani listą uprawnień – to ramy logiczne, pozwalające porównać kompetencje niezależnie od kraju, branży czy systemu edukacji.
Osiem poziomów – od podstaw do eksperta
EQF obejmuje 8 poziomów kompetencji (od 1 do 8), które opisują rosnący stopień złożoności wiedzy, samodzielności działania oraz odpowiedzialności. Poziom 1 odpowiada prostym czynnościom wykonywanym pod nadzorem, a poziom 8 – najwyższym kompetencjom eksperckim, badawczym i strategicznym.
Trzy wymiary opisu kompetencji
Każdy poziom EQF jest opisany w trzech spójnych wymiarach:
- wiedza – zakres i głębokość rozumienia faktów, zasad, teorii i procesów,
- umiejętności – zdolność stosowania wiedzy w praktyce, rozwiązywania problemów i realizacji zadań,
- kompetencje społeczne – odpowiedzialność, samodzielność, współpraca, etyka i wpływ na otoczenie.
Dzięki temu kwalifikacje nie są oceniane wyłącznie przez pryzmat „co ktoś wie”, ale także co potrafi zrobić i jak funkcjonuje w środowisku zawodowym.
Krajowe i sektorowe ramy – jak to działa w praktyce?
Każde państwo Unii Europejskiej tworzy własną krajową ramę kwalifikacji, która musi być spójna z EQF. W Polsce taką rolę pełni Polska Rama Kwalifikacji (PRK).
Na tym jednak system się nie kończy. Poszczególne branże i sektory gospodarki mogą tworzyć Sektorowe Ramy Kwalifikacji (SRK), które jeszcze precyzyjniej opisują kompetencje potrzebne w danym obszarze.
Jedna zasada nadrzędna: wszystko musi dać się „przetłumaczyć”
Zarówno kwalifikacje krajowe, jak i sektorowe muszą być możliwe do odniesienia do poziomów EQF. To warunek porównywalności i uznawalności kompetencji w skali europejskiej.
W praktyce oznacza to, że:
- PRK jest krajową interpretacją EQF,
- SRK są sektorowym uszczegółowieniem PRK,
- a całość musi zachować spójność z europejskim fundamentem.
SRK jako „dialekty” EQF
Najprościej ujmując: EQF to język ogólny, a Sektorowe Ramy Kwalifikacji to jego branżowe dialekty. Mówią tym samym językiem kompetencji, ale używają pojęć, przykładów i wymagań charakterystycznych dla konkretnego sektora, np. gospodarki wodno-ściekowej, ochrony środowiska czy gospodarki odpadami.
Dzięki temu system kwalifikacji jest jednocześnie porównywalny w całej UE i użyteczny w bardzo konkretnych realiach zawodowych. Opracowanie redakcyjne.