Zasadowość całkowita
Wskaźnik zdolności roztworu do neutralizowania kwasów, kluczowy w ocenie stabilności odcieków i ścieków.
Definicja: Całkowita ilość substancji zasadowych (głównie wodorowęglanów, węglanów i wodorotlenków), które mogą neutralizować kwasy, wyrażana najczęściej w mg CaCO₃/l.
Znaczenie: Parametr buforowy — chroni środowisko wodne przed gwałtownymi zmianami pH. Wysoka zasadowość sprzyja stabilności procesów biologicznych, zwłaszcza nitryfikacji i denitryfikacji.
Metody badawcze: Miareczkowanie roztworem kwasu do określonego punktu końcowego (pH 4,5), wg PN-ISO 9963-1.
Typowe zakresy: wody naturalne: 20–300 mg CaCO₃/l; odcieki składowiskowe: 500–5000 mg CaCO₃/l.
Uwagi: Zasadowość silnie wpływa na zdolność systemów oczyszczania ścieków do kompensacji zmian pH i emisji CO₂.
Powiązane hasła: pH, kwasowość, buforowanie, wodorowęglany, odcieki. Opracowanie redakcyjne.
