Współczynnik rozszerzalności cieplnej

Parametr fizyczny określający, jak bardzo objętość cieczy lub ciała stałego zmienia się pod wpływem temperatury — ważny przy precyzyjnych pomiarach właściwości próbek środowiskowych.

Definicja: Współczynnik rozszerzalności cieplnej (α) to względna zmiana objętości jednostki substancji w wyniku zmiany temperatury o 1 K. Wyrażany w K⁻¹.

Znaczenie: Parametr istotny w korektach temperaturowych pomiarów lepkości, gęstości i przewodności. Umożliwia dokładniejszą interpretację wyników analiz fizykochemicznych odcieków i ścieków.

Metody badawcze: pomiar objętościowy lub densymetryczny w kontrolowanych warunkach temperaturowych zgodnie z PN-EN ISO 3848.

Typowe zakresy: dla wody: ok. 0,00021 K⁻¹ (20 °C); dla roztworów zasolonych i odpadów płynnych — nieco wyższe wartości w zależności od składu.

Uwagi: Współczynnik rozszerzalności ma znaczący wpływ na dokładność pomiarów wykonywanych w zmiennych temperaturach — szczególnie przy obliczeniach inżynieryjnych i laboratoryjnych.

Powiązane hasła: gęstość, lepkość, temperatura, kalibracja, korekta temperaturowa. Opracowanie redakcyjne.