Węgiel organiczny całkowity (TOC)
Podstawowy parametr jakościowy opisujący całkowitą zawartość węgla organicznego w próbce — kluczowy w ocenie zanieczyszczenia środowiska wodnego i odpadów.
Definicja: TOC (Total Organic Carbon) to suma ilości węgla zawartego w związkach organicznych obecnych w próbce, po odjęciu frakcji nieorganicznej. Wyrażany w mg C/l (dla cieczy) lub mg C/kg (dla substancji stałych).
Znaczenie: Parametr wykorzystywany do oceny obciążenia materią organiczną ścieków, odcieków i odpadów. Pozwala określić potencjalną podatność materiału na biodegradację oraz wpływ na środowisko wodne i glebowe.
Metody badawcze: najczęściej stosowana metoda spalania katalitycznego i pomiaru CO₂ za pomocą analizatora TOC zgodnie z PN-EN 1484 oraz ISO 8245. Możliwe także oznaczenia pośrednie przez różnicę między TC i IC.
Typowe zakresy: wody powierzchniowe: 1–10 mg/l; ścieki i odcieki: 50–5000 mg/l; odpady organiczne — wartości znacznie wyższe.
Uwagi: TOC jest bardziej precyzyjnym wskaźnikiem zanieczyszczenia organicznego niż BZT lub ChZT, ponieważ obejmuje całość związków organicznych, również trudnorozkładalnych.
Powiązane hasła: TC, IC, BZT, ChZT, biodegradacja, zanieczyszczenia organiczne. Opracowanie redakcyjne.
