Strata przy prażeniu

Parametr określający zawartość substancji lotnych (głównie organicznych) usuwanych w procesie prażenia próbki — używany m.in. do oceny zawartości materii organicznej.

Definicja: Strata przy prażeniu (LOI — Loss on Ignition) to różnica masy próbki przed i po prażeniu w temperaturze 550–600 °C. Wyrażana w % suchej masy.

Znaczenie: Parametr odzwierciedla ilość substancji organicznych oraz wody związanej w próbce. Wykorzystywany w analizie osadów, gleby i odpadów organicznych.

Metody badawcze: prażenie w piecu muflowym, PN-EN 12879.

Typowe zakresy: osady ściekowe: 30–70% s.m.; odpady organiczne: wyższe wartości.

Uwagi: Strata przy prażeniu stanowi odwrotność zawartości popiołu i jest wskaźnikiem potencjału biologicznego lub energetycznego.

Powiązane hasła: zawartość popiołu, materia organiczna, osady ściekowe, odpady organiczne. Opracowanie redakcyjne.