Rtęć całkowita
Wysoce toksyczny pierwiastek śladowy występujący w środowisku naturalnym i odpadach przemysłowych — istotny wskaźnik zanieczyszczenia.
Definicja: Rtęć całkowita obejmuje wszystkie formy chemiczne rtęci (Hg⁰, Hg⁺, Hg²⁺, związki organiczne i nieorganiczne) oznaczane łącznie w próbce. Parametr wyrażany w µg/l lub mg/kg.
Znaczenie: Rtęć wykazuje silną toksyczność i zdolność bioakumulacji, szczególnie w łańcuchu pokarmowym. Występuje w odpadach przemysłowych, ściekach, osadach oraz wodach zanieczyszczonych.
Metody badawcze: zimna para i AAS, CVAFS, ICP-MS; norma PN-EN 1483.
Typowe zakresy: wody powierzchniowe: poniżej 1 µg/l; odpady i gleby skażone: do setek mg/kg.
Uwagi: Rtęć jest substancją priorytetową UE i POP, objętą rygorystycznymi limitami emisji i składowania.
Powiązane hasła: metale ciężkie, ICP-MS, toksyczność, POP, monitoring środowiska. Opracowanie redakcyjne.
