PCB (polichlorowane bifenyle)

Trwałe zanieczyszczenia organiczne z grupy POP, dawniej szeroko stosowane w przemyśle — dziś objęte ścisłymi regulacjami i zakazami.

Definicja: PCB to syntetyczne związki organiczne zawierające od 1 do 10 atomów chloru w cząsteczce bifenyli. Są odporne na degradację chemiczną i biologiczną.

Znaczenie: PCB kumulują się w łańcuchu pokarmowym, są toksyczne i rakotwórcze. Występują głównie w glebach, osadach i odpadach przemysłowych po urządzeniach elektrycznych i olejach transformatorowych.

Metody badawcze: ekstrakcja i chromatografia gazowa z detekcją masową (GC-MS, HRGC-HRMS), zgodnie z PN-EN 61619 i EPA 8082.

Typowe zakresy: środowisko naturalne: śladowe ng/kg; miejsca skażone: do setek mg/kg.

Uwagi: PCB są objęte Konwencją Sztokholmską. Ich eliminacja wymaga specjalistycznych technologii unieszkodliwiania.

Powiązane hasła: POP, WWA, pestycydy, monitoring środowiska, odpady niebezpieczne. Opracowanie redakcyjne.