Indeks refrakcyjny
Wskaźnik optyczny opisujący zdolność substancji do załamywania światła — ściśle powiązany ze stężeniem rozpuszczonych składników w próbce.
Definicja: Indeks refrakcyjny (n) to miara zmiany kierunku propagacji fali świetlnej przy przejściu z jednego ośrodka do drugiego. W praktyce laboratoryjnej pojęcie to jest synonimem współczynnika załamania światła.
Znaczenie: Parametr używany do szybkiego określania stężenia roztworów, zawartości substancji organicznych lub mineralnych oraz kontroli procesów oczyszczania i zatężania odcieków.
Metody badawcze: pomiar refraktometrem cyfrowym lub optycznym zgodnie z PN-EN ISO 5667-3. Możliwa konwersja wartości na jednostki Brix lub TDS.
Typowe zakresy: woda czysta: 1,3330 (20 °C); typowe odcieki i roztwory procesowe: 1,3340–1,4200.
Uwagi: Indeks refrakcyjny jest bardzo czuły na temperaturę i długość fali światła, dlatego pomiary należy prowadzić w warunkach kontrolowanych.
Powiązane hasła: współczynnik załamania światła, refraktometria, tds, zasolenie, właściwości optyczne. Opracowanie redakcyjne.
