Ciepło właściwe
Parametr termodynamiczny określający ilość energii potrzebnej do podniesienia temperatury jednostki masy substancji o 1 K — ważny w analizach cieplnych odcieków i osadów.
Definicja: Ciepło właściwe (c) to ilość energii cieplnej (w dżulach), potrzebna do ogrzania 1 kg substancji o 1 K. Wyrażane w J/(kg·K).
Znaczenie: Parametr ten ma znaczenie w bilansach cieplnych procesów technologicznych, projektowaniu instalacji grzewczych i chłodzących, a także w ocenie reaktywności termicznej odpadów i odcieków.
Metody badawcze: pomiar kalorymetryczny zgodnie z PN-EN ISO 9926, z wykorzystaniem kalorymetrów izotermicznych lub różnicowych (DSC).
Typowe zakresy: woda: 4182 J/(kg·K); roztwory zasolone: 3500–4100 J/(kg·K); zawiesiny odpadowe: zmienne w zależności od składu.
Uwagi: Ciepło właściwe zależy od temperatury i składu chemicznego próbki. Parametr ten wpływa na dynamikę procesów podgrzewania i chłodzenia.
Powiązane hasła: pojemność cieplna, temperatura, bilans cieplny, kalorymetria, właściwości termiczne. Opracowanie redakcyjne.
