BTEX (benzen, toluen, etylobenzen, ksyleny)
Grupa lotnych związków aromatycznych powszechnie występujących jako zanieczyszczenia środowiska, szczególnie powietrza, gleby i wód gruntowych.
Definicja: BTEX to akronim od nazw czterech związków aromatycznych: benzen, toluen, etylobenzen i ksyleny. Związki te są lotne i toksyczne, a ich obecność wskazuje często na zanieczyszczenia pochodzenia paliwowego i przemysłowego.
Znaczenie: BTEX są wskaźnikami zanieczyszczenia środowiska substancjami ropopochodnymi i produktami destylacji ropy. Mają znaczenie przy ocenie skażeń gruntu, powietrza i wód oraz w procedurach remediacyjnych.
Metody badawcze: chromatografia gazowa z detektorem FID lub MS (GC-FID/MS), metoda EPA 8260, PN-EN ISO 10301.
Typowe zakresy: wody powierzchniowe: <0,001–0,05 mg/l; gleby zanieczyszczone paliwami: od śladów do kilkuset mg/kg.
Uwagi: Benzen jest związkiem rakotwórczym. BTEX szybko parują, ale mogą utrzymywać się w środowisku gruntowo-wodnym.
Powiązane hasła: LZO, WWA, VOC, paliwa, zanieczyszczenia ropopochodne. Opracowanie redakcyjne.
