Barwa próbki
Wskaźnik wizualny, który dostarcza szybkiej informacji o jakości próbki i potencjalnej obecności substancji zanieczyszczających.
Definicja: Barwa próbki to cecha optyczna cieczy wynikająca z obecności rozpuszczonych substancji barwnych, zawiesin lub koloidów. Może być oceniana wizualnie lub instrumentalnie w jednostkach mg Pt/l (skala platynowo–kobaltowa).
Znaczenie: Parametr orientacyjny, przydatny w ocenie wpływu substancji organicznych, obecności związków humusowych, metali czy barwników przemysłowych.
Metody badawcze: pomiar kolorymetryczny zgodnie z PN-ISO 7887 (metoda skali Pt-Co), lub ocena wizualna dla próbek o niskiej barwie.
Typowe zakresy: woda pitna: 0–15 mg Pt/l; wody powierzchniowe: 10–50 mg Pt/l; ścieki i odcieki: 100–1000 mg Pt/l i więcej.
Uwagi: Intensywna barwa może maskować mętność lub wpływać na pomiary spektrofotometryczne. Często wymaga korekty w pomiarach innych parametrów.
Powiązane hasła: mętność, TSS, substancje organiczne, kolorymetria, humusy. Opracowanie redakcyjne.
