Saybolt Viscometer — lepkościomierz Saybolta
Jeden z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych lepkościomierzy wypływowych. Przez dziesięciolecia był standardem w laboratoriach rafineryjnych w USA, a jego jednostki (SUS, SSU) do dziś pojawiają się w kartach technicznych olejów.
| Twórca | George Saybolt (ur. 1861, USA – zm. 1924). Amerykański chemik i inżynier, przez wiele lat związany z US Bureau of Standards. Opracował metodę w celu ujednolicenia pomiarów lepkości w przemyśle paliwowym. |
| Rok opracowania metody | ok. 1905 r. |
| Konstrukcja przyrządu | Metalowy zbiornik w kształcie cylindra z otworem kapilarnym w dolnej części (orifice), łaźnią temperaturową i stoperem czasowym. Pomiar polega na przepływie określonej objętości cieczy (60 ml) przez standaryzowany otwór. |
| Zasada działania | Ciecz jest podgrzewana do określonej temperatury i wypływa grawitacyjnie z lepkościomierza. Czas wypływu przelicza się na jednostki Saybolta (SUS/SSU). Im dłuższy czas, tym wyższa lepkość. |
| Metody badawcze | ASTM D88 (Saybolt Universal), ASTM D445 (konwersja na mm²/s). |
| Jednostki | SUS (Saybolt Universal Seconds), SSU lub mm²/s (po konwersji). |
| Zastosowanie | Oleje bazowe, paliwa, lekkie oleje smarowe, rozpuszczalniki. Historycznie stosowany w laboratoriach rafineryjnych i kontroli jakości. |
| Ciekawostka | Saybolt stworzył swój przyrząd w czasach, gdy większość laboratoriów nie miała termostatów — dlatego łaźnia temperaturowa była prawdziwą rewolucją. |
Opracowanie redakcyjne.
