Engler Viscometer — lepkościomierz Englera
Lepkościomierz Englera to klasyczny niemiecki przyrząd wypływowy używany do oznaczania lepkości względnej cieczy. Jego wyniki były przez dziesięciolecia podstawą technicznych norm smarowych w Europie kontynentalnej.
| Twórca | Dr Carl Engler (ur. 1842, Niemcy – zm. 1925). Niemiecki chemik, profesor Politechniki w Karlsruhe, pionier w dziedzinie technologii ropy naftowej i jej przetwórstwa. Wprowadził wiele podstawowych metod pomiarowych dla produktów ropopochodnych. |
| Rok opracowania metody | ok. 1887 r. |
| Konstrukcja przyrządu | Mosiężny lub stalowy cylinder z zaworem spustowym i kalibrowanym otworem kapilarnym. Aparat wyposażony w łaźnię temperaturową i stoper. Pomiar polega na porównaniu czasu wypływu badanego oleju z czasem wypływu wody w tej samej temperaturze. |
| Zasada działania | Lepkość Englera wyrażana jest jako stosunek czasu wypływu próbki do czasu wypływu wody. Wynik podaje się w stopniach Englera (°E). Im większa wartość, tym większa lepkość. |
| Metody badawcze | DIN 51550, ISO 3104 (konwersja na mm²/s). |
| Jednostki | Stopnie Englera (°E) lub mm²/s po konwersji. |
| Zastosowanie | Oleje silnikowe, przekładniowe, przemysłowe, oleje bazowe i bitumy. Metoda szeroko stosowana w Europie aż do rozpowszechnienia jednostek kinematycznych. |
| Ciekawostka | Engler był jednym z pierwszych naukowców, którzy opisali różnicę pomiędzy lepkością kinematyczną a dynamiczną — jego metoda była praktycznym narzędziem dla przemysłu przez ponad 100 lat. |
Opracowanie redakcyjne.