Cleveland Open Cup (COC) – tygiel Clevelanda
Tygiel Clevelanda to klasyczny aparat do oznaczania temperatury zapłonu i palenia w naczyniu otwartym. To jedna z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych metod pomiarowych w branży olejowej.
| Twórca | John Henry Cleveland (ur. 1844, USA – zm. 1919). Pracował jako chemik w przemyśle naftowym w Pensylwanii. Metodę opracował w latach 70. XIX wieku, w okresie intensywnego rozwoju przemysłu rafineryjnego w USA. |
| Rok opracowania | ok. 1872 r. |
| Konstrukcja przyrządu | Aparat składa się z otwartego metalowego tygla umieszczonego w piecu grzewczym z kontrolowanym tempem podgrzewania, termometru oraz zapalarki. Całość zaprojektowana tak, by symulować warunki zbliżone do eksploatacyjnych. |
| Zasada działania | Badana próbka oleju lub paliwa jest powoli podgrzewana w otwartym tyglu. W regularnych odstępach czasu nad powierzchnię próbki przesuwa się płomień testowy. Temperatura, przy której próbka zapala się chwilowo – to punkt zapłonu. Jeżeli płomień utrzymuje się, notuje się temperaturę palenia. |
| Metody badawcze | ASTM D92, ISO 2592. |
| Jednostki | °C – temperatura zapłonu i palenia. |
| Zastosowanie | Olej silnikowy, przekładniowy, hydrauliczny, paliwa ciężkie, bitumy, oleje bazowe. Stosowany globalnie w laboratoriach przemysłu naftowego i rafineryjnego. |
| Ciekawostka | Metoda Clevelanda była jedną z pierwszych ustandaryzowanych procedur w amerykańskim przemyśle naftowym — używano jej jeszcze zanim powstały ASTM i API. |
Opracowanie redakcyjne.
