Paliwa z odpadów – RDF i SRF
Źródło pochodzenia
RDF (Refuse Derived Fuel) oraz SRF (Solid Recovered Fuel) to paliwa wytwarzane z wyselekcjonowanej frakcji palnej odpadów komunalnych i przemysłowych. Najczęściej obejmują tworzywa sztuczne, papier, tekstylia i inne materiały o wysokiej wartości opałowej, które nie nadają się do recyklingu.
Technologia wytwarzania
Produkcja RDF/SRF obejmuje segregację odpadów, usuwanie frakcji niepalnych (np. metali, szkła), rozdrabnianie, suszenie i homogenizację. SRF jest dodatkowo poddawany procesom standaryzacji jakości zgodnie z normą EN 15359, co zapewnia stabilne parametry paliwa.
Kaloryczność
Kaloryczność RDF wynosi zazwyczaj 15–20 MJ/kg, natomiast SRF może osiągać wartości 18–25 MJ/kg, co czyni je paliwem porównywalnym z węglem brunatnym, a czasem nawet z węglem kamiennym.
Emisje i wpływ na środowisko
Spalanie RDF/SRF generuje emisje CO₂, NOx oraz zanieczyszczeń takich jak HCl czy metale ciężkie. Dlatego paliwa te mogą być spalane jedynie w instalacjach wyposażonych w nowoczesne systemy oczyszczania spalin (cementownie, spalarnie, elektrociepłownie). W bilansie ekologicznym RDF i SRF zmniejszają ilość odpadów składowanych na wysypiskach.
Typowe zastosowania
- cementownie (współspalanie z klinkierem)
- elektrociepłownie i spalarnie odpadów
- instalacje przemysłowe wymagające wysokotemperaturowego spalania
Zalety
- zagospodarowanie odpadów niepodlegających recyklingowi
- wysoka wartość opałowa
- redukcja ilości odpadów na składowiskach
- możliwość częściowego zastąpienia paliw kopalnych
Wady
- konieczność spalania w specjalistycznych instalacjach
- emisje zanieczyszczeń wymagające kosztownych systemów filtracji
- zmienność składu RDF (SRF ma bardziej stabilne parametry)
- kontrowersje społeczne związane ze spalaniem odpadów
Podsumowanie: RDF i SRF to nowoczesne paliwa alternatywne, które łączą funkcję energetyczną z gospodarką odpadami. Spalane w odpowiednich instalacjach przyczyniają się do ograniczenia składowania odpadów i zmniejszenia zużycia paliw kopalnych.