ISO 14024:2018 – etykietowanie środowiskowe typu I
ISO 14024:2018 reguluje najbardziej „twardą” formę oznakowania środowiskowego: etykiety typu I, przyznawane przez niezależną stronę trzecią. Norma określa, jak tworzyć wiarygodne programy ekoznaków oparte na wielu kryteriach i całym cyklu życia wyrobu.
| Pozycja | Opis |
|---|---|
| Nazwa i zakres | ISO 14024:2018 „Environmental labels and declarations – Type I environmental labelling – Principles and procedures” określa zasady i procedury dla programów etykietowania środowiskowego typu I. Polska wersja: PN-EN ISO 14024:2018-06. |
| Po co jest ta norma | Celem normy jest zapewnienie, że ekoznaki: są przyznawane w sposób obiektywny i przejrzysty, opierają się na wielu kryteriach środowiskowych, uwzględniają cały cykl życia wyrobu, budują realne zaufanie rynku i konsumentów. |
| Czym jest etykietowanie typu I | Etykietowanie typu I to: dobrowolny program, prowadzony przez niezależną organizację, z jasno określonymi kryteriami środowiskowymi, z przyznawaniem znaku najlepszym wyrobom w danej kategorii. |
| Rola strony trzeciej | Kluczowym elementem ISO 14024 jest niezależność: kryteria są ustalane przez administratora programu, a zgodność wyrobu z kryteriami jest oceniana poza producentem. To odróżnia typ I od deklaracji własnych (typ II). |
| Kryteria środowiskowe | Kryteria: opierają się na analizie cyklu życia (LCA lub jej elementach), obejmują wiele aspektów (np. energia, zasoby, emisje, odpady), są okresowo przeglądane i aktualizowane, różnicują produkty najlepsze środowiskowo w danej grupie. |
| Procedura przyznawania znaku | ISO 14024 opisuje proces obejmujący: opracowanie i publikację kryteriów, zgłoszenie wyrobu do programu, ocenę zgodności z kryteriami, przyznanie licencji na używanie znaku, nadzór nad prawidłowym stosowaniem etykiety. |
| Relacja do ISO 14020 | ISO 14024 jest rozwinięciem zasad ISO 14020 i stanowi ich najbardziej rygorystyczne zastosowanie w obszarze oznakowania środowiskowego wyrobów. |
| Powiązanie z ISO 14001 | Norma wspiera ISO 14001 poprzez: wiarygodną komunikację wyników środowiskowych, powiązanie działań operacyjnych z wymaganiami rynku, wzmocnienie zewnętrznej komunikacji EMS. |
| Korzyści dla organizacji | wysoki poziom zaufania do deklaracji środowiskowych, przewaga konkurencyjna oparta na obiektywnych kryteriach, łatwiejszy dostęp do rynków i zamówień publicznych, ochrona przed zarzutami greenwashingu. |
| Najczęstsze wyzwania | spełnienie rygorystycznych kryteriów środowiskowych, konieczność dostarczania wiarygodnych danych, koszty udziału w programach etykietowania, utrzymanie zgodności w czasie obowiązywania licencji. |
| Komu szczególnie się przydaje | producentom wyrobów konsumenckich i przemysłowych, organizacjom celującym w rynki wymagające ekoznaków, firmom budującym wiarygodny wizerunek środowiskowy, administratorom programów etykiet środowiskowych. |
Opracowanie redakcyjne.
