PN-EN 15342:2025 – Recyklaty polistyrenu (PS)
Norma, która wyznacza standardy jakości dla recyklatów polistyrenu, od teraz obowiązkowy punkt odniesienia w branży PS.
Dlaczego polistyren potrzebuje własnej normy?
Polistyren występuje w wielu postaciach – od twardych opakowań po słynny styropian (EPS). Każdy z nich starzeje się inaczej, ma inną podatność na degradację i inne wyzwania związane z czystością. Dlatego PN-EN 15342:2025 porządkuje wszystko, co producent powinien wiedzieć o jakości recyklatu PS.
Najważniejsze parametry jakościowe
Norma definiuje zestaw kluczowych właściwości, które muszą zostać określone, zanim recyklat PS trafi do sprzedaży:
- gęstość pozorna i nasypowa,
- zawartość zanieczyszczeń – w tym pozostałości innych tworzyw,
- właściwości optyczne (barwa, przezroczystość – jeśli dotyczy),
- poziom degradacji materiału,
- właściwości reologiczne – np. przepływ przy topnieniu.
Badania wymagane przez PN-EN 15342:2025
Norma opisuje zestaw badań laboratoryjnych niezbędnych do oceny jakości recyklatu PS. Obejmują one m.in.:
- badania fizyczne – gęstość, uziarnienie, stabilność wymiarowa,
- badania mechaniczne – udarność, wytrzymałość na ściskanie (szczególnie dla EPS),
- badania termiczne – temperatura mięknięcia Vicata, zmiany masy i struktury,
- analizy chemiczne – obecność domieszek i związków lotnych.
Celem jest uzyskanie materiału powtarzalnego, który zachowuje przewidywalne właściwości podczas przetwarzania.
Zastosowania rynkowe recyklatu PS
Dobrze przygotowany recyklat PS znajduje szerokie zastosowanie:
- opakowania sztywne, tace i pojemniki,
- profile i elementy techniczne o niskich wymaganiach,
- wypełnienia i elementy termoizolacyjne,
- regranulaty do zastosowań mieszankowych (modyfikacje PP, ABS itd.).
Najważniejsze: zastosowania zależą od klasy czystości i właściwości mechanicznych recyklatu – dlatego standaryzacja z PN-EN 15342:2025 jest tak istotna. Opracowanie redakcyjne.
