ISO 14067 – ślad węglowy produktów (CFP)

Jak policzyć emisje produktu od kołyski do grobu i sensownie o nich komunikować.

Czym jest ISO 14067?

ISO 14067 to norma zawierająca wytyczne dotyczące ilościowego określania śladu węglowego produktów (Carbon Footprint of Products – CFP). Określa zasady obliczania, interpretacji oraz komunikowania emisji gazów cieplarnianych związanych z produktem w całym jego cyklu życia.

Norma nie jest certyfikacyjna – stanowi narzędzie analityczne i komunikacyjne, uzupełniające system zarządzania środowiskowego ISO 14001.

Miejsce ISO 14067 w rodzinie ISO 14000

ISO 14067 opiera się na podejściu cyklu życia i łączy się z innymi normami środowiskowymi:

  • ISO 14001 – ramy systemowe i cele redukcji emisji,
  • ISO 14040/14044 – metodologia oceny cyklu życia (LCA),
  • ISO 14031 – dane i wskaźniki środowiskowe,
  • ISO 14007 – analiza kosztów działań redukcyjnych,
  • ISO 14008 – pieniężna wycena wpływów środowiskowych.

Dzięki temu CFP staje się elementem spójnego zarządzania emisjami, a nie jednorazowym obliczeniem.

Zakres śladu węglowego produktu

ISO 14067 wymaga uwzględnienia emisji gazów cieplarnianych na wszystkich etapach cyklu życia produktu, w tym:

  • pozyskania surowców,
  • transportu i logistyki,
  • procesów produkcyjnych,
  • dystrybucji,
  • użytkowania produktu,
  • zagospodarowania po zakończeniu użytkowania.

Zakres analizy musi być jasno określony i udokumentowany.

Podstawowe zasady obliczania CFP

ISO 14067 opiera się na kilku kluczowych zasadach:

  • podejście cyklu życia,
  • jednoznaczne określenie jednostki funkcjonalnej,
  • uwzględnienie wszystkich istotnych emisji,
  • stosowanie współczynników globalnego ocieplenia (GWP),
  • przejrzystość założeń i danych wejściowych.

Jednostka funkcjonalna

Jednostka funkcjonalna określa, do czego odnoszony jest ślad węglowy, np.:

  • 1 tona produktu,
  • 1 sztuka wyrobu,
  • 1 usługa wykonana przez produkt.

Jej prawidłowe zdefiniowanie jest kluczowe dla porównywalności wyników.

Wynik śladu węglowego

Wynik CFP wyrażany jest jako ekwiwalent dwutlenku węgla (CO₂e), obejmujący różne gazy cieplarniane przeliczone na wspólną jednostkę.

ISO 14067 wymaga, aby wynik był:

  • jednoznaczny,
  • odniesiony do jednostki funkcjonalnej,
  • opatrzony informacją o zakresie i założeniach.

Komunikowanie śladu węglowego

Norma kładzie duży nacisk na odpowiedzialne komunikowanie CFP. Informacje o śladzie węglowym powinny być:

  • rzetelne i możliwe do zweryfikowania,
  • zrozumiałe dla odbiorcy,
  • pozbawione uproszczeń wprowadzających w błąd.

ISO 14067 chroni przed greenwashingiem poprzez wymagania dotyczące transparentności i spójności danych.

Wspieranie redukcji emisji

Obliczenie CFP nie jest celem samym w sobie. Norma ma wspierać:

  • identyfikację etapów o największym udziale emisji,
  • porównanie wariantów technologicznych,
  • projektowanie produktów o niższym śladzie węglowym,
  • realizację celów redukcyjnych w EMS.

Znaczenie ISO 14067 dla ISO 14001

ISO 14067 umożliwia rozszerzenie ISO 14001 o perspektywę produktową. Dzięki temu organizacja może:

  • lepiej definiować cele klimatyczne,
  • monitorować skuteczność działań redukcyjnych,
  • wiarygodnie raportować wyniki,
  • łączyć EMS z wymaganiami rynkowymi i regulacyjnymi.

Podsumowanie praktyczne

ISO 14067 pozwala zobaczyć produkt jako nośnik emisji w całym jego cyklu życia. Norma wspiera organizacje w przechodzeniu od deklaracji klimatycznych do mierzalnych i porównywalnych wyników, komplementarnie do ISO 14001. Opracowanie redakcyjne.

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com