ILCD a recykling i odzysk – podejścia stosowane w UE
Recykling potrafi wyglądać ekologicznie na papierze, ale dopiero ILCD pokazuje, kiedy naprawdę przynosi korzyści środowiskowe – a kiedy tylko przenosi obciążenia między etapami życia produktu.
| Podejście ILCD do recyklingu | ILCD definiuje recykling jako proces redukujący zapotrzebowanie na materiały pierwotne. Analiza musi uwzględniać jakość materiału, straty i faktyczny poziom odzysku. |
|---|---|
| Efekt zastąpienia (avoided burden) | Kluczowe założenie ILCD: materiał wtórny zastępuje część produkcji pierwotnej. Ta „uniknięta produkcja” stanowi korzyść środowiskową przypisywaną recyklingowi. |
| Alokacja w procesach recyklingu | ILCD dopuszcza kilka metod: alokację proporcjonalną, podział według jakości lub masy oraz podejścia hybrydowe. Wymaga pełnego uzasadnienia wyboru. |
| Straty materiałowe | Norma podkreśla konieczność uwzględniania strat na każdym etapie: sortowanie, mycie, granulacja, remelting. Pominięcie strat zniekształca bilans korzyści. |
| Jakość materiałów wtórnych | Nie każdy recyklat ma parametry materiału pierwotnego. ILCD wymaga uwzględnienia tzw. „downcyclingu”, czyli spadku jakości i możliwości zastosowania. |
| Scenariusze końca życia (EoL) | ILCD nakazuje opisanie pełnego zestawu scenariuszy: recykling, odzysk energetyczny, ponowne użycie, składowanie. Każdy musi być spójny z danymi LCI. |
| Znaczenie recyklingu w metodykach UE | PEF/OEF oparte na ILCD stosują precyzyjne modele recyklingu, zwłaszcza dla tworzyw, metali, szkła i papieru – kluczowych strumieni europejskich. |
| Kiedy ILCD zmienia decyzje dotyczące odpadów? | Najczęściej przy wyborze technologii recyklingu, ocenie opakowań, projektowaniu produktów oraz w analizach porównawczych systemów gospodarki odpadami. |
Opracowanie redakcyjne.
