Bioremediacja – wykorzystanie mikroorganizmów rozkładających węglowodory
Kiedy bakterie biorą się za sprzątanie – biodegradacja w roli głównej.
| Definicja | Bioremediacja to proces oczyszczania środowiska z zanieczyszczeń organicznych przy użyciu mikroorganizmów, takich jak bakterie, grzyby i drożdże, które rozkładają związki chemiczne – zwłaszcza węglowodory ropopochodne – do prostych, nietoksycznych substancji, np. dwutlenku węgla i wody. |
|---|---|
| Cel | Naturalne i ekologiczne usunięcie zanieczyszczeń z gleby, wody lub osadów przy minimalnym wpływie na środowisko oraz przywrócenie równowagi biologicznej ekosystemu. |
| Mechanizm działania | Mikroorganizmy wykorzystują węglowodory jako źródło energii i węgla, rozkładając je w procesach metabolicznych. W sprzyjających warunkach (tlen, wilgotność, temperatura, składniki odżywcze) dochodzi do pełnej biodegradacji substancji toksycznych. |
| Metody bioremediacji | Biowentylacja – dostarczanie tlenu do gleby w celu aktywacji bakterii; Biosparging – napowietrzanie wód gruntowych; Bioaugmentacja – wprowadzanie szczepów mikroorganizmów o zwiększonej zdolności degradacyjnej; Biostymulacja – wzbogacanie środowiska w składniki odżywcze. |
| Zalety | Naturalny proces, niska inwazyjność, brak potrzeby transportu zanieczyszczonego materiału, niskie koszty w porównaniu z metodami fizykochemicznymi, trwała poprawa jakości środowiska. |
| Ograniczenia | Wymaga odpowiednich warunków środowiskowych, ograniczona skuteczność wobec związków toksycznych dla mikroorganizmów, długi czas oczyszczania. |
| Zastosowanie | Oczyszczanie terenów skażonych ropą, olejami, benzyną, rozpuszczalnikami organicznymi, osadów ściekowych i gruntów poprzemysłowych. |
| Znaczenie ekologiczne | Bioremediacja jest jedną z najczystszych technologii środowiskowych, wykorzystującą naturalne procesy biologiczne do odbudowy skażonych ekosystemów i ograniczenia śladu węglowego. |
Opracowanie redakcyjne.