Dyrektywa 91/676/EWG – ochrona wód przed azotanami z rolnictwa

Nie każda kropla, która spływa z pola, jest niewinna. Dyrektywa 91/676/EWG pilnuje, by europejskie rzeki i jeziora nie zamieniały się w zielone zupy pełne glonów – bo to, co dobre dla pszenicy, nie zawsze dobre dla wody.

Dyrektywa Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. ma na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych. To jeden z filarów unijnej polityki wodnej i rolniczej, wspierający zasady zrównoważonego nawożenia i ochrony gleby.

1. Cel dyrektywy

Dyrektywa ma zapobiegać i ograniczać zanieczyszczenie wód powierzchniowych i podziemnych azotanami pochodzącymi z nawozów naturalnych i mineralnych. Celem końcowym jest redukcja eutrofizacji – czyli nadmiernego wzrostu glonów powodującego spadek jakości wody i niedobór tlenu.

2. Zakres stosowania

Dyrektywa dotyczy wszystkich działań rolniczych, które mogą powodować dopływ związków azotu do wód, w tym:

  • stosowania nawozów organicznych i mineralnych,
  • gospodarowania obornikiem, gnojowicą i gnojówką,
  • utrzymania zwierząt gospodarskich i przechowywania nawozów naturalnych,
  • zagospodarowania ścieków rolniczych i wód z mycia sprzętu.

3. Obszary narażone (NVZ)

Państwa członkowskie muszą wyznaczać obszary szczególnie narażone (Nitrate Vulnerable Zones – NVZ), gdzie wody są zanieczyszczone lub zagrożone zanieczyszczeniem azotanami. Na tych terenach obowiązują surowsze zasady nawożenia i przechowywania nawozów.

4. Programy działań

Dla obszarów NVZ państwa opracowują programy działań, które obejmują m.in.:

  • limity stosowania azotu z nawozów naturalnych (maks. 170 kg N/ha rocznie),
  • okresy, w których nawożenie jest zakazane,
  • wymogi dotyczące pojemności zbiorników na gnojowicę i obornik,
  • zakaz nawożenia zamarzniętej lub zalanej gleby.

5. Monitoring i raportowanie

Państwa członkowskie są zobowiązane do prowadzenia monitoringu stężeń azotanów w wodach powierzchniowych i podziemnych oraz raportowania wyników co 4 lata Komisji Europejskiej.

6. Wdrożenie w Polsce

W Polsce dyrektywa została wdrożona m.in. przez:

  • Program działań mający na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych,
  • ustawę Prawo wodne,
  • rozporządzenia określające szczegółowe zasady nawożenia i przechowywania nawozów.

Od 2018 r. cały kraj został uznany za obszar szczególnie narażony, co oznacza, że przepisy programu działań obowiązują wszystkich rolników.

7. Znaczenie dyrektywy

Dzięki tej dyrektywie woda w Europie jest coraz mniej „azotowa”, a coraz bardziej pitna. To przykład, jak mądre prawo potrafi pogodzić dwie pozornie sprzeczne rzeczy – intensywne rolnictwo i czyste rzeki.

8. Aktualizacje i powiązania

Dyrektywa jest powiązana z:

  • Ramową Dyrektywą Wodną 2000/60/WE,
  • Dyrektywą 91/271/EWG o oczyszczaniu ścieków,
  • oraz polityką Wspólnej Rolnej (CAP) i zasadą warunkowości środowiskowej.

Współcześnie łączy się ją z działaniami na rzecz rolnictwa regeneratywnego i ochrony gleb.

9. Efekty

W krajach UE obserwuje się spadek stężeń azotanów w wodach gruntowych i poprawę jakości wód powierzchniowych. Zwiększyła się też świadomość ekologiczna rolników i stosowanie technologii precyzyjnego nawożenia.

10. Podsumowanie

Dyrektywa 91/676/EWG to dowód, że nawet nawozy mogą być ekologiczne – o ile stosuje się je z głową. Dzięki niej europejskie pola są bardziej zielone, a rzeki mniej… zielone. Opracowanie redakcyjne.

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com