Budynki o niemal zerowym zużyciu energii (nZEB)
Standard energetyczny wymagany dla nowych i modernizowanych budynków w Unii Europejskiej, w tym w Polsce, zgodnie z przepisami prawa budowlanego.
Definicja
Budynki o niemal zerowym zużyciu energii (nZEB — nearly Zero Energy Buildings) to obiekty, których zapotrzebowanie na energię końcową jest bardzo niskie, a znaczna część tej energii pochodzi z odnawialnych źródeł energii (OZE), wytwarzanych na miejscu lub w pobliżu budynku.
Podstawa prawna
Koncepcja nZEB wynika z Dyrektywy EPBD (2010/31/UE) w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i została wdrożona do polskiego prawa w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Charakterystyka budynków nZEB
- bardzo niskie zapotrzebowanie na energię pierwotną (EP),
- wysoka efektywność energetyczna przegród budowlanych i systemów instalacyjnych,
- zastosowanie źródeł ciepła o niskiej emisyjności,
- wykorzystanie odnawialnych źródeł energii, np. fotowoltaiki, pomp ciepła, kolektorów słonecznych,
- minimalizacja strat energii poprzez wentylację mechaniczną z odzyskiem ciepła.
Wymagania w Polsce
Od 2021 roku wszystkie nowo wznoszone budynki muszą spełniać standard nZEB. Oznacza to m.in.:
- obniżone wartości wskaźnika EP,
- zwiększone wymagania dotyczące izolacyjności cieplnej,
- wymóg udziału energii z OZE.
Znaczenie dla transformacji energetycznej
Budynki nZEB są jednym z kluczowych elementów polityki klimatycznej UE i Polski. Ich wdrażanie:
- zmniejsza zapotrzebowanie na energię z paliw kopalnych,
- ogranicza emisje gazów cieplarnianych,
- wspiera rozwój technologii OZE,
- obniża koszty eksploatacyjne dla użytkowników.
Powiązania z innymi regulacjami
Standard nZEB jest ściśle powiązany z wymaganiami wskaźnika zapotrzebowania na energię pierwotną (EP) oraz z rozporządzeniami dotyczącymi warunków technicznych. Stanowi także odniesienie dla krajowych i regionalnych programów wsparcia termomodernizacji. Opracowanie redakcyjne.