H3-A i H3-B – Łatwopalność odpadów
W Załączniku nr 3 do ustawy o odpadach właściwość H3 została rozdzielona na dwa podtypy: H3-A – ciecze łatwopalne oraz H3-B – materiały stałe łatwopalne. Obie właściwości wskazują na zdolność odpadu do zapalenia się w określonych warunkach, co czyni je niebezpiecznymi.
Gdzie występują takie odpady?
- odpady farb, lakierów, rozpuszczalników, klejów, benzyn, alkoholi, olejów,
- zużyte czyściwa i szmaty nasączone substancjami palnymi,
- odpady zawierające pyły metali (np. magnez, aluminium),
- pozostałości produkcyjne i opakowania po środkach chemicznych,
- odpady z laboratorium zawierające organiczne rozpuszczalniki i reagentów.
Dlaczego są niebezpieczne?
Odpady łatwopalne mogą się zapalić samoczynnie lub pod wpływem ciepła, iskry, płomienia, a ich spalanie prowadzi do rozprzestrzeniania ognia, eksplozji i emisji toksycznych gazów.
Jakie zagrożenia stwarzają?
- wybuch pożaru w magazynach i zakładach przetwarzających odpady,
- skażenie środowiska spalinami lub niecałkowicie spalonymi związkami organicznymi,
- zagrożenie życia pracowników i ratowników,
- trudności z gaszeniem pożaru materiałów chemicznych.
Identyfikacja właściwości H3-A i H3-B
Odpady o właściwościach łatwopalnych identyfikuje się na podstawie:
- temperatury zapłonu cieczy (< 60°C – klasyfikacja jako H3-A),
- zdolności do samozapłonu lub gwałtownego spalania w kontakcie z powietrzem (H3-B),
- klasyfikacji wg rozporządzenia CLP (np. GHS02 – płomień),
- badań wg przepisów ADR (testy zapłonu, prędkości spalania).
Zasady przechowywania i transportu
- przechowywać w chłodnych, wentylowanych, ogniotrwałych pomieszczeniach,
- unikać źródeł zapłonu, promieni słonecznych i iskrzenia,
- stosować oznakowanie zgodnie z ADR – klasa 3 (ciecze łatwopalne) i klasa 4.1 (ciała stałe łatwopalne),
- stosować opakowania z atestem UN do materiałów niebezpiecznych.
Dopuszczalne metody unieszkodliwiania
- D10 – spalanie w odpowiednio wyposażonych piecach,
- D9 – fizykochemiczne przekształcenie (np. rozcieńczanie, neutralizacja),
- odzysk R1 – w przypadku odpadów energetycznych np. zużytych olejów.
Informacja: Artykuł dotyczy właściwości H3-A i H3-B – łatwopalnych cieczy i ciał stałych z Załącznika nr 3 do ustawy o odpadach, które stanowią podstawę do uznania odpadów za niebezpieczne.