Odpady obojętne
Śmieci, które same w sobie nie są groźne – problemem pozostaje ich ilość.
| Pole | Opis |
|---|---|
| Termin | Odpady obojętne |
| Definicja ustawowa (parafraza) | Odpady, które nie ulegają istotnym przemianom fizycznym, chemicznym ani biologicznym. Nie rozpuszczają się, nie palą się ani nie reagują w sposób mogący zagrozić środowisku lub zdrowiu ludzi. |
| Rozwinięcie / znaczenie praktyczne | Do tej grupy należą przede wszystkim materiały mineralne, które zachowują stabilność i nie stanowią zagrożenia. Choć są „neutralne”, to ze względu na ilości muszą być właściwie zagospodarowane – często wykorzystuje się je jako materiał budowlany lub w rekultywacji terenów. |
| Przykłady | – Gruz betonowy i ceglany – Piasek i żwir z prac ziemnych – Szkło (niezanieczyszczone substancjami niebezpiecznymi) – Ceramika. |
| Znaczenie dla rynku | Odpady obojętne dominują w sektorze budownictwa i rozbiórek. Choć nie są problematyczne pod względem zagrożeń, generują ogromne masy wymagające logistyki, odzysku i recyklingu. Mogą być źródłem surowca wtórnego, np. kruszywa. |
| Parametry formalne | Nie mogą ulegać rozkładowi ani wchodzić w reakcje chemiczne. Składowanie odbywa się na specjalnie przygotowanych składowiskach odpadów obojętnych. Wymagana jest ewidencja w BDO przy większych ilościach. |
| Podstawa prawna | Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, art. 3 ust. 1 pkt 9. |
| Powiązane pojęcia | Odpady budowlane i rozbiórkowe; recykling; odzysk materiałów; składowisko odpadów. |
| Najczęstsze błędy | – Mylenie odpadów obojętnych z niebezpiecznymi ze względu na wygląd – Zanieczyszczanie obojętnych odpadów substancjami chemicznymi – Składowanie bez selekcji, co utrudnia ich dalsze wykorzystanie. |
Opracowanie redakcyjne.