Ustawa z 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego
Opis: Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. reguluje system tworzenia, utrzymywania i finansowania zapasów interwencyjnych ropy naftowej, paliw i gazu ziemnego w Polsce. Jest ona implementacją dyrektywy 2009/119/WE i ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego kraju oraz zgodności z wymogami Unii Europejskiej.
Zakres regulacji
- Obowiązek tworzenia i utrzymywania zapasów interwencyjnych ropy, paliw i gazu.
- Zasady gospodarowania zapasami obowiązkowymi oraz handlowymi.
- Szczegółowe wymagania wobec przedsiębiorców wprowadzających paliwa i gaz na rynek.
- Określenie instytucji odpowiedzialnych za nadzór i kontrolę systemu zapasów.
Kluczowe obowiązki przedsiębiorców
- Firmy importujące lub produkujące paliwa muszą uczestniczyć w finansowaniu systemu poprzez opłatę zapasową.
- Podmioty te zobowiązane są do prowadzenia ewidencji paliw i raportowania danych o wprowadzonych ilościach.
- Zapasy mogą być utrzymywane samodzielnie lub w ramach systemu centralnego.
Instytucje odpowiedzialne
- Minister właściwy ds. energii – wydaje akty wykonawcze i określa szczegółowe zasady dotyczące zapasów.
- Polska Agencja Rezerw Strategicznych (PARS) – koordynuje utrzymywanie zapasów interwencyjnych i odpowiada za ich fizyczne przechowywanie.
- Prezes URE – nadzoruje przedsiębiorców pod kątem realizacji obowiązków ustawowych.
Rodzaje zapasów
- Zapasy obowiązkowe – utrzymywane w celu realizacji wymogów dyrektywy UE.
- Zapasy agencyjne – zarządzane centralnie przez PARS.
- Zapasy przedsiębiorstw – mogą być utrzymywane przez firmy samodzielnie, pod warunkiem spełnienia wymagań technicznych.
Cel ustawy
- Zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego Polski.
- Możliwość szybkiej interwencji w przypadku zakłóceń dostaw surowców.
- Dostosowanie polskiego prawa do wymogów unijnych (dyrektywa 2009/119/WE).
- Stworzenie stabilnego mechanizmu finansowania zapasów.
Opracowanie redakcyjne.