Opłata zapasowa – mechanizm finansowania zapasów paliw w Polsce
Opis: Opłata zapasowa to instrument finansowy, dzięki któremu państwo zapewnia środki na utrzymywanie zapasów interwencyjnych ropy naftowej i paliw. Obowiązek jej wnoszenia spoczywa na przedsiębiorcach wprowadzających paliwa na rynek krajowy. Jest to mechanizm wdrożony ustawą z 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego.
Kto płaci opłatę zapasową?
- Przedsiębiorcy, którzy produkują, importują lub nabywają wewnątrzwspólnotowo paliwa objęte wykazem (np. benzyny, oleje napędowe, paliwa lotnicze, oleje opałowe).
- Opłata jest niezależna od podatków i ceł – stanowi dodatkowy obowiązek związany z bezpieczeństwem energetycznym kraju.
Podstawa naliczenia opłaty
- Opłata jest obliczana od ilości paliw wprowadzonych na rynek w danym okresie rozliczeniowym.
- Podstawę do wyliczenia stanowią kody CN paliw
- Wysokość stawki ustalana jest corocznie i ogłaszana przez ministra właściwego ds. energii.
Cel opłaty zapasowej
- Pokrycie kosztów tworzenia i utrzymywania zapasów interwencyjnych przez Polską Agencję Rezerw Strategicznych (PARS).
- Zapewnienie stabilności systemu i niezależności od budżetu państwa.
- Wyrównanie kosztów między wszystkimi uczestnikami rynku paliwowego.
Rozliczanie i kontrola
- Opłatę wnosi się do PARS w cyklu miesięcznym lub kwartalnym (w zależności od rodzaju działalności).
- Przedsiębiorcy zobowiązani są do prowadzenia ewidencji wprowadzanych paliw i składania sprawozdań.
- Nadzór nad prawidłowością rozliczeń sprawuje Prezes URE oraz minister właściwy ds. energii.
Znaczenie dla przedsiębiorstw
- Opłata zapasowa zwiększa koszty działalności, ale gwarantuje, że obowiązek utrzymywania zapasów jest realizowany centralnie.
- Dzięki niej firmy nie muszą fizycznie magazynować paliw – mogą korzystać z systemu agencyjnego.
- Stabilny mechanizm pozwala uniknąć zakłóceń w sytuacjach kryzysowych na rynku paliw.
Opracowanie redakcyjne.