W jakich przypadkach stosujemy kod : 15 01 10* Opakowania zawierające pozostałości substancji niebezpiecznych lub nimi zanieczyszczone.
Stosujemy 15 01 10* zawsze wtedy, gdy mamy do czynienia z opakowaniem, które:
- Było użyte do substancji / mieszaniny niebezpiecznej w rozumieniu CLP
(ma lub miało na etykiecie piktogramy GHS: np. toksyczność, żrące, łatwopalne, zagrożenie dla środowiska itp.)
i jednocześnie
- Nadal zawiera pozostałości tej substancji albo jest nią wyraźnie zanieczyszczone
– osad, zaschnięta warstwa, nalot, nieodpuszczalny film na ściankach, resztki ciekłe itp.
Typowe przypadki stosowania 15 01 10*
Przykładowo:
- Kanistry, beczki, IBC po:
- rozpuszczalnikach, rozcieńczalnikach, środkach odtłuszczających,
- kwasach i zasadach technicznych,
- chemikaliach laboratoryjnych,
- izocyjanianach, utwardzaczach, żywicach reaktywnych.
- Wiaderka, puszki, pojemniki po:
- farbach, lakierach, żywicach, klejach oznakowanych jako niebezpieczne,
- środkach biobójczych, pestycydach, herbicydach.
- Beczki / opakowania po olejach, płynach eksploatacyjnych, jeśli:
- produkt jest klasyfikowany jako niebezpieczny,
- w opakowaniu są wciąż istotne resztki lub ścianki są widocznie „tłuste”, a odpad jest przekazywany jako całość, bez mycia.
- Opakowania po odczynnikach chemicznych w laboratoriach, jeśli nie zostały zneutralizowane / dokładnie oczyszczone.
Kiedy to NIE jest 15 01 10*, tylko np. 15 01 02 / 15 01 04 / 15 01 07?
W praktyce przyjmuje się, że można „zejść” do zwykłego kodu materiałowego (np. 15 01 02 – opakowania z tworzyw sztucznych, 15 01 04 – opakowania z metali), gdy spełnione są łącznie warunki:
- Opakowanie jest całkowicie opróżnione technicznie
– nie ma w nim swobodnie przemieszczającej się cieczy ani sypkiej substancji, brak widocznych kałuż, osadów, grubszej powłoki. - Zanieczyszczenia nie powodują już zakwalifikowania jako odpad niebezpieczny
– np. pozostałość jest śladowa i nie ma realnego ryzyka dla ludzi/środowiska w sposób typowy dla odpadów niebezpiecznych. - Nie jest to opakowanie po substancjach szczególnie problematycznych
– np. pestycydy, biocydy, silnie toksyczne chemikalia praktycznie zawsze „ciągną” za sobą 15 01 10*, dopóki nie ma profesjonalnego mycia / dekontaminacji.
Uwaga praktyczna:
Jeżeli dokonujesz mycia opakowań, to:
- samo opakowanie może po takim procesie „spaść” do 15 01 02 / 04 / 07,
- ale powstają ścieki / zmywki, które często same są odpadem niebezpiecznym (np. 07, 11, 16 – zależnie od procesu).
Najczęstsze błędy w klasyfikacji
- Automatyczne nadawanie 15 01 10* wszystkim opakowaniom po farbach/olejach, nawet jeśli produkt nie był klasyfikowany jako niebezpieczny.
- Jeśli produkt nie ma klasyfikacji CLP jako niebezpieczny, a w opakowaniu nie ma znaczących pozostałości, zwykle wystarczy kod materiałowy (np. 15 01 02 / 04 / 07).
- Mieszanie odpadów komunalnych z przemysłowymi
- Opakowania po chemii „domowej” od mieszkańców to zazwyczaj grupa 20 (np. 20 01 27* / 20 01 28), a nie 15 01 10*.
- Kod 15 01 10* stosujemy w działalności gospodarczej (instalacje, zakłady, warsztaty itp.).
- Brak rozróżnienia między opakowaniem a urządzeniem
- Filtry, elementy eksploatacyjne maszyn, części pojazdów – to co do zasady nie są opakowania, więc nie powinny iść w 15 01 10*, tylko w odpowiednie kody z grup 13, 16 itp.
Esencja do dokumentacji środowiskowej
W dokumentach (KPO, instrukcje BHP, procedury) możesz używać takiej formuły:
Kod 15 01 10* stosuje się dla opakowań po substancjach i mieszaninach klasyfikowanych jako niebezpieczne, jeżeli opakowania te zawierają pozostałości tych substancji lub są nimi w sposób istotny zanieczyszczone. W przypadku opakowań całkowicie opróżnionych technicznie i pozbawionych zanieczyszczeń skutkujących zaklasyfikowaniem odpadu jako niebezpieczny, dopuszcza się stosowanie kodów materiałowych odpowiednich dla danego rodzaju opakowania (15 01 02, 15 01 04, 15 01 07).
