Dlaczego mokre drewno powoduje szkodliwe emisje?
Spalanie drewna o wysokiej wilgotności to jeden z głównych czynników zwiększających emisje zanieczyszczeń do atmosfery — szczególnie w gospodarstwach domowych opalanych paliwami stałymi.
1. Zawartość wody w drewnie
Drewno świeżo ścięte może zawierać od 40 do nawet 60% wody w swojej masie. W procesie spalania znaczną część energii trzeba zużyć najpierw na odparowanie tej wilgoci, zanim zacznie się właściwe spalanie. Skutkuje to niższą temperaturą w palenisku i niepełnym spaleniem paliwa.
2. Obniżenie temperatury spalania
Odparowanie wody pochłania dużą ilość energii, co powoduje:
- spadek temperatury spalania,
- spowolnienie reakcji spalania,
- powstawanie dużej ilości niedopalonych związków chemicznych.
W efekcie proces spalania staje się nieefektywny i bardziej emisyjny.
3. Niecałkowite spalanie
W niskich temperaturach w palenisku nie zachodzi pełna oksydacja lotnych składników drewna, co prowadzi do emisji:
- tlenku węgla (CO),
- lotnych związków organicznych (LZO),
- wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA),
- sadzy i pyłów zawieszonych PM10 i PM2.5.
4. Kondensacja smoły i kreozotu
Chłodne spaliny powstające przy spalaniu mokrego drewna powodują kondensację pary wodnej i lotnych związków organicznych na ściankach komina. Tworzy się wówczas kreozot — lepka, smolista substancja, która:
- zanieczyszcza przewody kominowe,
- zwiększa ryzyko pożaru sadzy,
- jest toksyczna i rakotwórcza.
5. Wzrost emisji pyłów
Mokre drewno generuje nawet kilkukrotnie więcej pyłów zawieszonych niż suche. Pyły te zawierają cząsteczki sadzy, niedopalonej materii organicznej i toksycznych związków chemicznych, co ma bezpośredni wpływ na jakość powietrza.
6. Niższa sprawność energetyczna
Oprócz zwiększonej emisji, spalanie drewna o wysokiej wilgotności oznacza:
- niższą wartość opałową paliwa,
- większe zużycie paliwa przy tej samej ilości ciepła,
- wyższe koszty ogrzewania,
- zwiększone obciążenie instalacji grzewczej i komina.
7. Znaczenie w kontekście ochrony powietrza
Spalanie mokrego drewna jest jednym z głównych źródeł niskiej emisji w Polsce. Wpływa na:
- pogorszenie jakości powietrza (smog zimowy),
- wzrost stężenia benzo(a)pirenu i pyłów PM2.5,
- zagrożenia zdrowotne — szczególnie choroby układu oddechowego i krążenia,
- pogorszenie efektywności systemów grzewczych.
8. Dobre praktyki
- sezonowanie drewna przez minimum 1,5 roku,
- magazynowanie w przewiewnym i suchym miejscu,
- używanie drewna o wilgotności poniżej 20%,
- kontrola jakości paliwa i właściwe rozpalanie od góry.
Opracowanie redakcyjne.