Zestaw do poboru próbek gleby
Mobilny zestaw narzędzi umożliwiający pobieranie reprezentatywnych próbek gleb w terenie w celu ich dalszej analizy chemicznej, fizycznej i biologicznej w laboratorium. Stosowany w monitoringu środowiskowym, rolnictwie, rekultywacji terenów oraz badaniach zanieczyszczeń.
Twórca i historia: Systematyczne pobieranie próbek gleby rozpoczęło się w drugiej połowie XIX wieku wraz z rozwojem chemii rolniczej. W XX wieku zestawy do poboru zostały znormalizowane i wyposażone w lekkie, odporne na korozję materiały, co umożliwiło standaryzację metod terenowych.
Zasada działania: Zestaw umożliwia pobranie próbki z określonej głębokości i miejsca, przy zachowaniu czystości oraz reprezentatywności. Pobrany materiał jest przechowywany w pojemnikach zabezpieczających przed zanieczyszczeniem i utratą wilgotności.
Budowa: Typowy zestaw zawiera: świdry glebowe (ręczne lub udarowe), szpatułki, pojemniki do przechowywania próbek (worki PE, słoiki, pojemniki szczelne), miarki, rękawice ochronne, etykiety, GPS do dokumentacji miejsca poboru oraz przenośną chłodziarkę.
Zakres zastosowania:
- Gleby rolnicze: ocena żyzności i zawartości składników pokarmowych;
- Tereny przemysłowe: badania zanieczyszczeń metalami ciężkimi, WWA, LZO i pestycydami;
- Monitoring środowiskowy: ocena skuteczności rekultywacji, badania kontrolne.
Parametry możliwe do oznaczenia: pH gleby, zawartość metali ciężkich, pestycydów, substancji organicznych i mineralnych, wilgotność, skład granulometryczny, zasolenie.
Zalety: mobilność, możliwość poboru z różnych głębokości, zgodność z normami poboru próbek środowiskowych.
Wady: konieczność zachowania rygoru czystości, ryzyko błędów reprezentatywności przy nieprawidłowym poborze.
Powiązane techniki: analiza chemiczna gleby, spektrofotometria, chromatografia, ICP-OES, analiza granulometryczna. Opracowanie redakcyjne.
