Postępowanie ze zdemontowaną elektroniką w samochodzie

Demontowana elektronika z pojazdów, taka jak moduły sterujące, nawigacje, wyświetlacze, płyty drukowane czy inne elementy elektroniczne, jest klasyfikowana w katalogu odpadów jako odpad elektryczny i elektroniczny. Kod odpadu zgodnie z EWC to:

16 02 14 – Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny niebędący odpadem niebezpiecznym.

Jeżeli jednak elektronika zawiera substancje niebezpieczne (np. rtęć, PCB, akumulatory), stosuje się kod:
16 02 13* – Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny zawierający niebezpieczne składniki.

Właściwości i charakterystyka odpadów

• Charakterystyka: Zużyte moduły elektroniczne mogą zawierać metale szlachetne (złoto, srebro), ale również toksyczne substancje, takie jak ołów, rtęć czy bromowane środki opóźniające palenie.
• Zagrożenia: Niewłaściwe postępowanie z elektroniką może prowadzić do wycieku substancji niebezpiecznych, zanieczyszczenia gleby i wód, a także emisji szkodliwych gazów przy spalaniu.

Postępowanie z odpadami

1. Demontaż: Elektronika powinna być zdemontowana z pojazdu w sposób bezpieczny, bez uszkadzania elementów mogących uwolnić substancje niebezpieczne.
2. Segregacja: Rozdzielenie elementów nadających się do recyklingu (np. metale, tworzywa sztuczne) i tych, które wymagają specjalnego traktowania.
3. Magazynowanie: Zgodnie z przepisami, odpady te należy przechowywać w suchych i zabezpieczonych miejscach, zapobiegając zanieczyszczeniu środowiska.
4. Transport: Transport wyłącznie przez firmy posiadające odpowiednie zezwolenia ADR, jeśli odpady zawierają niebezpieczne składniki.
5. Recykling: Przekazanie odpadów do wyspecjalizowanego zakładu, gdzie metale szlachetne i inne materiały są odzyskiwane.

Przepisy i obowiązki

• Przedsiębiorcy: Firmy zajmujące się demontażem pojazdów muszą prowadzić ewidencję odpadów zgodnie z systemem BDO.
• Osoby prywatne: Elektronikę należy oddać do punktu zbiórki elektrośmieci lub do autoryzowanego zakładu demontażu.

Recycling i unieszkodliwianie

• Procesy obejmują odzysk surowców wtórnych, takich jak metale szlachetne, aluminium czy miedź.
• Elementy niebezpieczne są neutralizowane zgodnie z normami środowiskowymi.