Zachowania ryzykowne: papieros w strefie zakazanej i otwarty ogień

Czyli jak kamery wyłapują „ludzkie błędy”, zanim zamienią się w duży problem.

Dlaczego takie zachowania są tak niebezpieczne

W instalacjach odpadowych ogień to wróg numer jeden. Już mała iskra może doprowadzić do zapalenia pryzm, samozapłonu RDF, zapłonu oparów chemicznych lub po prostu do rozprzestrzenienia się dymu w hali. Zdarza się, że pracownik „tylko na chwilę” wychodzi z papierosem do strefy zasypywanej odpadami… i to właśnie ta „chwila” potrafi przejść do historii zakładu.

Jak system rozpoznaje papierosa lub otwarty ogień

Modele CV potrafią wykrywać charakterystyczne wzorce związane z paleniem oraz ogniem:

• Świetlisty punkt – żar papierosa lub zapalniczka widoczne jako niewielkie źródło intensywnego światła.
• Chmura dymu – delikatny, unoszący się dym o charakterystycznym wzorze ruchu.
• Gesty rąk – ruchy charakterystyczne dla palenia, trzymania zapalniczki lub osłaniania ognia.
• Flara ognia – niewielki płomień o intensywnej barwie, wykrywany także nocą dzięki IR.

Co ważne: system nie musi „widzieć twarzy”. Analizuje światło, ruch, sylwetki i kontekst miejsca.

Mapa stref zakazanych – gdzie nie wolno palić nigdy

Strefy „NO FIRE” definiuje się w systemie jako obszary objęte szczególnym nadzorem. Należą do nich m.in.:

• magazyny RDF i paliw alternatywnych,
• bunkry odpadów,
• strefy załadunku i rozładunku,
• miejsca, gdzie pracuje ciężki sprzęt i duże prądy powietrza,
• obszary z materiałami chemicznymi i olejami.

Jeśli kamera wykryje ogień lub papierosa w takim miejscu – alarm jest natychmiastowy.

Detekcja kontekstowa – „to nie para, to dym z papierosa”

Aby uniknąć fałszywych alarmów, system analizuje kontekst:

• para wodna znika szybciej i ma inną strukturę w ruchu,
• dym papierosowy tworzy smugi i ma inne tempo unoszenia,
• żar zapalniczki ma wyższy kontrast i pulsację światła,
• ręce trzymane blisko twarzy w charakterystycznej pozycji to dodatkowy sygnał.

Dzięki temu system odróżnia „zapalanie się papierosa” od „uchołodzenia odpadów na zewnątrz przy zimnym powietrzu”.

Co dzieje się po wykryciu zachowania ryzykownego

Reakcja może być natychmiastowa i w pełni automatyczna:

• alarm świetlny i dźwiękowy w strefie,
• powiadomienie BHP i dyspozytorni,
• oznaczenie nagrania jako incydent do dalszej analizy,
• podgląd na żywo skierowany do nadzoru,
• w skrajnych przypadkach – zatrzymanie pracy urządzeń.

System nie czeka, aż „może jednak nic się nie stanie”. Reaguje od razu.

Korzyści dla bezpieczeństwa i kultury pracy

Detekcja ryzykownych zachowań pozwala ograniczyć:

• ryzyko pożarów i samozapłonów,
• naruszenia regulaminów pracy,
• koszty przestojów i akcji gaśniczych,
• liczbę interwencji BHP opartych wyłącznie na zgłoszeniach.

A przede wszystkim – daje sygnał, że w zakładzie bezpieczeństwo nie jest „w teorii”, tylko naprawdę pilnowane. Opracowanie redakcyjne.