Przykłady klasyfikacji odpadów

Nic tak nie rozjaśnia teorii, jak praktyka. Poniższe przykłady pokazują krok po kroku, jak prawidłowo przeprowadzić klasyfikację różnych typów odpadów zgodnie z obowiązującymi zasadami. To praktyczne odniesienie zarówno dla warsztatów, zakładów przemysłowych, jak i firm transportowych.

Przykład 1: Zużyty olej hydrauliczny

1. Źródło odpadu: układ hydrauliczny maszyn przemysłowych,
2. Wstępny kod: 13 01 (oleje hydrauliczne),
3. Identyfikacja kodu: 13 01 11* (inne oleje hydrauliczne),
4. Ocena właściwości: zawartość substancji niebezpiecznych przekracza próg klasyfikacyjny,
5. Status odpadu: niebezpieczny, oznaczony gwiazdką,
6. Oznakowanie: piktogramy CLP (GHS07, GHS08), UN 3082, ADR klasa 9.

Przykład 2: Sorbenty skażone olejem silnikowym

1. Źródło odpadu: warsztat samochodowy, czyszczenie podłogi i stanowiska pracy,
2. Wstępny kod: 15 02 (sorbenty i materiały filtracyjne),
3. Identyfikacja kodu: pozycje lustrzane 15 02 02* / 15 02 03,
4. Ocena właściwości: zawartość substancji ropopochodnych powyżej progów,
5. Status odpadu: niebezpieczny, 15 02 02*,
6. Oznakowanie: piktogram CLP GHS08, UN 3082, ADR klasa 9.

Przykład 3: Odpady tworzyw sztucznych z opakowań

1. Źródło odpadu: zakład produkcyjny, opakowania transportowe,
2. Wstępny kod: 15 01 (opakowania),
3. Identyfikacja kodu: 15 01 02 (opakowania z tworzyw sztucznych),
4. Ocena właściwości: brak substancji niebezpiecznych,
5. Status odpadu: inny niż niebezpieczny,
6. Oznakowanie: nazwa odpadu i kod, brak piktogramów CLP, brak ADR.

Przykład 4: Osady z separatorów substancji ropopochodnych

1. Źródło odpadu: instalacja oczyszczania ścieków deszczowych,
2. Wstępny kod: 13 05 (osady z separatorów),
3. Identyfikacja kodu: 13 05 07* (osady zawierające substancje niebezpieczne),
4. Ocena właściwości: przekroczone wartości progowe węglowodorów,
5. Status odpadu: niebezpieczny,
6. Oznakowanie: GHS08, UN 3082, ADR klasa 9.

Przykład 5: Zużyte szkło z szyb samochodowych

1. Źródło odpadu: warsztat samochodowy / zakład demontażu pojazdów,
2. Wstępny kod: 16 01 (zużyte pojazdy i części),
3. Identyfikacja kodu: 16 01 20 (szkło),
4. Ocena właściwości: brak substancji niebezpiecznych,
5. Status odpadu: inny niż niebezpieczny,
6. Oznakowanie: nazwa odpadu i kod, brak piktogramów CLP, brak ADR.

Zasada ogólna

Każdy przypadek klasyfikacji należy przeprowadzić według tych samych kroków: identyfikacja źródła odpadu → wybór kodu → ocena składu → ocena właściwości H i POPs → przypisanie statusu → oznakowanie i dokumentacja.

Powtarzalność tej procedury zapewnia spójność, minimalizuje ryzyko błędów i ułatwia kontrole środowiskowe. Opracowanie redakcyjne.