Identyfikacja kodu odpadu
Prawidłowe przypisanie kodu odpadu stanowi fundament całego procesu klasyfikacji. Kod musi odzwierciedlać źródło powstania odpadu, jego charakter oraz ewentualne właściwości niebezpieczne.
Struktura kodu odpadu
Kod odpadu składa się z sześciu cyfr, zgrupowanych w trzy pary:
- Pierwsze dwie cyfry – główna grupa odpowiadająca sektorowi działalności lub branży (np. 13 – odpady olejowe),
- Środkowe dwie cyfry – podgrupa związana z procesem lub rodzajem odpadu (np. 13 01 – oleje hydrauliczne),
- Ostatnie dwie cyfry – konkretny typ odpadu (np. 13 01 11 – inne oleje hydrauliczne).
Kolejność wyboru kodu
Kody odpadu wybiera się zgodnie z ustaloną kolejnością rozdziałów Katalogu odpadów. Najpierw należy szukać kodu:
- w grupie odpowiadającej podstawowemu procesowi, z którego odpad powstał,
- w przypadku braku odpowiedniego kodu – w grupach pomocniczych,
- w ostateczności – stosując kody ogólne, oznaczone jako „inne niewymienione odpady”.
Wybór kodu „inne niewymienione” powinien być uzasadniony i udokumentowany.
Typy kodów w praktyce klasyfikacji
Przepisy nie wyróżniają formalnych kategorii kodów odpadu, jednak w praktyce klasyfikacji i oceny stosuje się trzy robocze typy kodów, które pomagają dobrać właściwe postępowanie:
- „Zawsze niebezpieczne” – kody oznaczone gwiazdką, które z definicji przypisują odpadowi status niebezpiecznego (np. 13 01 11*),
- „Zawsze nieniebiezpieczne” – kody bez gwiazdki, które nigdy nie są klasyfikowane jako odpady niebezpieczne (np. 20 02 01),
- „Pozycje lustrzane” – pary kodów, gdzie ostateczna klasyfikacja zależy od składu odpadu i ewentualnej obecności substancji niebezpiecznych lub POPs (np. 15 02 02* / 15 02 03).
Podział ten jest zgodny z logiką oceny zawartą w przepisach krajowych i unijnych, ale nie stanowi formalnej kategorii prawnej.
Kody lustrzane
Pozycje lustrzane występują parami: jeden kod dotyczy odpadów niebezpiecznych, a drugi – innych niż niebezpieczne. O wyborze decyduje analiza składu i ocena właściwości H. Przykład:
- 15 02 02* – sorbenty, materiały filtracyjne i tkaniny ochronne zanieczyszczone substancjami niebezpiecznymi,
- 15 02 03 – sorbenty, materiały filtracyjne i tkaniny ochronne inne niż wymienione w 15 02 02.
Jeśli analiza wykaże obecność substancji niebezpiecznych lub POPs powyżej progów, należy wybrać kod niebezpieczny.
Kody ogólne
W niektórych przypadkach stosuje się kody typu „inne niewymienione odpady”. Wolno to robić tylko wtedy, gdy brak jest bardziej precyzyjnego kodu. Stosowanie takich kodów wymaga uzasadnienia i odpowiedniej dokumentacji.
Aktualność kodów
W klasyfikacji zawsze należy korzystać z aktualnej wersji Katalogu odpadów. W przypadku zmian w przepisach należy zaktualizować przypisania kodów oraz dokumentację ewidencyjną.
Prawidłowa identyfikacja kodu odpadu zapewnia spójność z dalszymi etapami klasyfikacji – oceną właściwości niebezpiecznych, dokumentacją BDO i ewentualnymi wymogami ADR. Opracowanie redakcyjne.