19 10 02 – odpady metali nieżelaznych
Wysokowartościowe frakcje metali nieżelaznych odzyskane podczas rozdrabniania i mechanicznej separacji odpadów metali, złomu oraz pojazdów.
| Kod odpadu (EWC) | 19 10 02 |
|---|---|
| Grupa odpadu | 19 – Odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczania ścieków oraz z uzdatniania wody |
| Podgrupa odpadu | 19 10 – Odpady z rozdrabniania odpadów metali zawierających substancje niebezpieczne oraz z procesów mechanicznej obróbki odpadów metali |
| Rodzaj odpadu | Odpady czystych i mieszanych metali nieżelaznych (odpad inny niż niebezpieczny) |
| Zakres kodu | Obejmuje metale nieżelazne oddzielone mechanicznie z odpadów złomu i pojazdów, takie jak aluminium, miedź, mosiądz, cynk, ołów, stal nierdzewna (jako frakcja metali wysokostopowych), a także drobne elementy przewodów i podzespołów elektrycznych po oczyszczeniu i separacji. |
| Źródło pochodzenia odpadu | instalacje do rozdrabniania pojazdów wycofanych z eksploatacji, zakłady recyklingu złomu metali, procesy separacji elektromagnetycznej i prądów wirowych eddy’ego, linie demontażu i obróbki odpadowych części maszyn i urządzeń. |
| Charakterystyka | Frakcja metali nieżelaznych o wysokiej wartości materiałowej. Występuje zwykle w postaci kawałków, drobnych elementów, przewodów, wiórów oraz mieszanin metali kolorowych wymagających doczyszczenia. Odpady posiadają wysoką gęstość właściwą i dobre właściwości recyklingowe. |
| Parametry fizyko-chemiczne | Metale o różnym stopniu czystości i granulacji. Mogą zawierać śladowe ilości zanieczyszczeń w postaci tworzyw, gumy lub powłok lakierniczych, lecz w ilościach niekwalifikujących odpadu jako niebezpieczny. Zwykle suche i odporne na działanie czynników atmosferycznych. |
| Zagrożenia | skaleczenia podczas manipulowania ostrymi elementami, ryzyko przygniecenia w przypadku niewłaściwego składowania frakcji ciężkich, zanieczyszczenie powierzchni przez drobne, sypkie frakcje metali. |
| Wpływ na zdrowie ludzkie | Ryzyko ogranicza się głównie do obrażeń mechanicznych. Pył metali nieżelaznych może powodować podrażnienia układu oddechowego, dlatego w trakcie przesiewania i załadunku zaleca się stosowanie masek przeciwpyłowych. |
| Zasady przechowywania | magazynować w wydzielonych boksach lub kontenerach, utrzymywać materiał na stabilnym i utwardzonym podłożu, oddzielać frakcje metali, jeśli to możliwe, dla zwiększenia wartości recyklingowej. |
| Metody transportu (klasa ADR) | Odpady inny niż niebezpieczne – nie podlegają ADR. Transport w kontenerach, skrzyniach lub luzem w pojazdach przystosowanych do przewozu złomu. |
| Proces zagospodarowania | separacja metali nieżelaznych metodami elektromagnetycznymi i grawitacyjnymi, doczyszczanie i sortowanie według rodzaju metalicznego, sprasowanie i przygotowanie wsadu hutniczego, recykling w hutach metali kolorowych. |
| Uwagi specjalne | Jeżeli badania wykażą obecność substancji niebezpiecznych (oleje, PCB, metale ciężkie) w stężeniach powyżej wartości granicznych, odpad należy zaklasyfikować do kodu 19 10 01*. |
| Zawartość składników z załącznika nr 4 | Najczęściej śladowe. Kontrolowane są w szczególności: ołów, kadm, miedź, cynk, nikiel oraz pozostałości olejów mineralnych. |
| Zagrożenia H | Brak właściwości niebezpiecznych – odpad inny niż niebezpieczny, po potwierdzeniu badań. |
| Środki ostrożności P | stosować rękawice oraz obuwie ochronne, zachować ostrożność przy ręcznej manipulacji ciężkimi elementami, ograniczać generowanie pyłu podczas przesiewania. |
| Informacja dodatkowa | Metale nieżelazne są jednymi z najbardziej wartościowych frakcji powstających w procesach rozdrabniania i stanowią kluczowy wsad w recyklingu metali kolorowych. |
Opracowanie redakcyjne.
