19 08 05 – ustabilizowane komunalne osady ściekowe
Osady powstające w oczyszczalniach ścieków komunalnych, które zostały poddane stabilizacji biologicznej, chemicznej lub tlenowej w celu ograniczenia aktywności mikroorganizmów i zahamowania procesów gnilnych.
| Kod odpadu (EWC) | 19 08 05 |
|---|---|
| Grupa odpadu | 19 – Odpady z instalacji zagospodarowania odpadów, oczyszczania ścieków i uzdatniania wody |
| Podgrupa odpadu | 19 08 – Odpady z oczyszczania ścieków komunalnych i przemysłowych |
| Rodzaj odpadu | Ustabilizowane osady ściekowe powstałe w procesach oczyszczania ścieków komunalnych |
| Zakres kodu | Kod obejmuje ustabilizowane osady: po procesach fermentacji metanowej (stabilizacja beztlenowa), po stabilizacji tlenowej lub chemicznej (np. wapnowanie), w postaci płynnej, półpłynnej lub odwodnionej. Nie stosuje się do osadów z instalacji przemysłowych – te mają odrębne kody. |
| Źródło pochodzenia odpadu | komunalne oczyszczalnie ścieków, instalacje podczyszczania ścieków bytowych, lokalne sieci kanalizacyjne z systemami stabilizacji osadów. |
| Charakterystyka | Osady mają postać: ciężkiej, wilgotnej masy organiczno-mineralnej, materiału częściowo odwodnionego (po filtrach, prasach lub wirówkach), frakcji stabilnej biologicznie – bez silnych procesów gnilnych. |
| Parametry fizyko-chemiczne | zawartość suchej masy zwykle 15–35% (w zależności od techniki odwodnienia), zróżnicowana zawartość metali (typowo niska, ale zależna od sieci kanalizacyjnej), możliwa obecność fosforu, azotu, materii organicznej, pH stabilne, często lekko zasadowe po procesach wapnowania. |
| Zagrożenia | ryzyko mikrobiologiczne przed pełnym wyschnięciem osadu, możliwe skażenie gleb przy niewłaściwym stosowaniu, nieprzyjemne zapachy przy magazynowaniu w warunkach beztlenowych. |
| Wpływ na zdrowie ludzkie | Osady mogą zawierać mikroorganizmy oraz składniki drażniące w formie bioaerozolu. Przy pracy zaleca się odzież ochronną oraz unikanie bezpośredniego kontaktu ze skórą. |
| Zasady przechowywania | magazynować na utwardzonym i szczelnym podłożu, stosować zabezpieczenie przed odciekami, nakrywać pryzmy w przypadku dłuższego składowania, unikać tworzenia kałuż i stagnacji wody. |
| Metody transportu | samochody z zabudową szczelną lub wywrotki z uszczelnioną skrzynią, kontenery hakowe z okryciem plandeką, cysterny – w przypadku osadów płynnych. Odpadu nie klasyfikuje się jako ADR. |
| Metody unieszkodliwiania / odzysku | R10 – użycie na powierzchni ziemi (pod pewnymi warunkami prawnymi), R3 – kompostowanie lub współfermentacja, D9 – stabilizacja chemiczna lub biologiczna, D5 – składowanie po odwodnieniu (jeśli nie spełnia wymogów odzysku), D10 – spalanie w instalacjach do osadów (rzadziej). |
| Zawartość składników z załącznika nr 4 | Potencjalnie: metale śladowe: Zn, Cu, Ni, Cr, Pb, organiczne zanieczyszczenia miejskie, elementy biogenne: N, P, K. Zawartość zwykle niska – osad nie jest odpadem niebezpiecznym. |
| Zagrożenia H | Odpadu nie klasyfikuje się jako niebezpiecznego – brak właściwości H. |
| Środki ostrożności P | stosować odzież roboczą i rękawice, zapewnić dobrą wentylację przy pracach wewnątrz obiektów, unikać wdychania bioaerozoli podczas przesypywania odwodnionych osadów. |
| Informacja dodatkowa | Osady mogą być wykorzystywane rolniczo i rekultywacyjnie wyłącznie po spełnieniu rygorystycznych wymogów sanitarnych i chemicznych. |
Opracowanie redakcyjne.