EU ETS jako spadkobierca Kioto – czym różni się europejski model?
Europejski system handlu uprawnieniami do emisji często bywa postrzegany jako kontynuacja mechanizmów rynkowych znanych z Protokołu z Kioto, jednak w...
Protokół z Kioto (1997)
Ustanowia prawnie wiążące cele redukcji emisji gazów cieplarnianych dla krajów uprzemysłowionych (Załącznik I) w pierwszych okresach rozliczeniowych. Wprowadza mechanizmy rynkowe (np. handel emisjami, projekty Joint Implementation i Clean Development Mechanism).
Mechanizmy rynkowe po Kioto – co zostało, a co zniknęło?
Mechanizmy rynkowe wprowadzone przez Protokół z Kioto miały uczynić politykę klimatyczną bardziej efektywną kosztowo. Po odejściu od modelu Kioto część...
Od Kioto do Paryża – dlaczego zmienił się model polityki klimatycznej?
Przejście od Protokołu z Kioto do Porozumienia paryskiego oznaczało fundamentalną zmianę filozofii globalnej polityki klimatycznej – od odgórnie narzucanych limitów...
Handel emisjami w Protokole z Kioto – jak działał trzeci filar?
Handel emisjami był trzecim elastycznym mechanizmem Protokołu z Kioto, umożliwiającym krajom uprzemysłowionym realizację zobowiązań klimatycznych poprzez obrót przyznanymi limitami emisji...
Mechanizm Wspólnych Wdrożeń (JI) – filar Protokołu z Kioto
Mechanizm Wspólnych Wdrożeń (Joint Implementation, JI) umożliwiał krajom uprzemysłowionym realizację projektów redukujących emisje gazów cieplarnianych poza własnym terytorium, przy jednoczesnym...
Protokół z Kioto (1997)
Historia pierwszego globalnego planu, by ograniczyć emisje — zanim zrobiło się naprawdę gorąco. Protokół z Kioto został przyjęty 11 grudnia...
CDM (Clean Development Mechanism) – mechanizm z Protokołu z Kioto
Clean Development Mechanism (CDM), czyli Mechanizm Czystego Rozwoju, to jedno z trzech głównych narzędzi Protokołu z Kioto, mające na celu...