Historia norm emisji spalin EURO 1–EURO 7
Normy emisji spalin EURO to jeden z najważniejszych instrumentów polityki środowiskowej Unii Europejskiej, który od ponad 30 lat stopniowo ogranicza wpływ transportu drogowego na jakość powietrza.
Historia norm EURO rozpoczęła się na początku lat 90., kiedy gwałtowny wzrost liczby pojazdów w Europie zaczął realnie wpływać na zdrowie publiczne i jakość powietrza w miastach. Celem regulacji było ograniczenie emisji tlenków azotu, tlenku węgla, węglowodorów oraz cząstek stałych.
EURO 1, wprowadzona w 1992 roku, była pierwszą wspólną normą emisji spalin w Unii Europejskiej. Jej kluczowym skutkiem było upowszechnienie katalizatorów w samochodach osobowych oraz wycofanie benzyny ołowiowej. Był to punkt zwrotny, który rozpoczął erę systemowego ograniczania emisji z pojazdów.
EURO 2, obowiązująca od 1996 roku, zaostrzyła dopuszczalne limity emisji, zwłaszcza dla tlenku węgla i węglowodorów. Producenci musieli poprawić precyzję sterowania spalaniem i układami wtryskowymi, co przyczyniło się do dalszego rozwoju elektroniki w pojazdach.
EURO 3, wprowadzona w 2000 roku, rozdzieliła limity emisji dla silników benzynowych i Diesla oraz po raz pierwszy uwzględniła emisje podczas zimnego rozruchu. Norma ta wymusiła bardziej zaawansowane strategie sterowania silnikiem i lepszą kontrolę procesu spalania.
EURO 4, obowiązująca od 2005 roku, znacząco obniżyła dopuszczalne emisje tlenków azotu i cząstek stałych. W przypadku silników Diesla stała się impulsem do rozwoju filtrów cząstek stałych oraz nowoczesnych układów wtrysku wysokociśnieniowego.
EURO 5, wprowadzona w 2009 roku, przyniosła przełom w ograniczaniu emisji cząstek stałych, szczególnie w silnikach wysokoprężnych. Filtry DPF stały się standardem, a normy zaczęły obejmować również cząstki o bardzo małych rozmiarach. Był to moment, w którym technologia oczyszczania spalin stała się integralną częścią konstrukcji pojazdu.
EURO 6, obowiązująca od 2014 roku, skoncentrowała się na radykalnym obniżeniu emisji tlenków azotu, zwłaszcza w Dieslach. Wprowadzenie testów drogowych oraz systemów takich jak selektywna redukcja katalityczna ujawniło rozbieżności między emisjami laboratoryjnymi a rzeczywistymi, co znacząco zmieniło podejście do kontroli zgodności pojazdów.
EURO 7, będąca obecnie przedmiotem intensywnej debaty, ma objąć nie tylko emisje z rury wydechowej, lecz także emisje z hamulców i opon oraz trwałość systemów ograniczania emisji przez cały okres eksploatacji pojazdu. Norma ta powstaje w czasie transformacji w kierunku napędów zeroemisyjnych, co czyni ją najbardziej kontrowersyjną i złożoną regulacją w historii norm EURO.
Ewolucja norm EURO pokazuje przesunięcie akcentów: od prostych limitów emisji ku kompleksowemu podejściu obejmującemu cały cykl życia pojazdu. To już nie tylko regulacja techniczna, lecz element szerszej strategii transformacji transportu w Unii Europejskiej.
Opracowanie redakcyjne.
