19 03 08* – częściowo stabilizowana rtęć
Odpady zawierające rtęć poddaną jedynie częściowej stabilizacji chemicznej. Materiał zachowuje właściwości niebezpieczne, ponieważ proces nie doprowadził do pełnego związania rtęci w trwałą formę odporną na uwalnianie.
| Kod odpadu (EWC) | 19 03 08* |
|---|---|
| Grupa odpadu | 19 – Odpady z instalacji zagospodarowania odpadów oraz oczyszczania wód i ścieków |
| Podgrupa odpadu | 19 03 – Ustabilizowane i zestalane odpady |
| Definicja odpadu | Częściowo stabilizowana rtęć to odpad, w którym: rtęć została przetworzona chemicznie jedynie w ograniczonym stopniu, proces stabilizacji nie doprowadził do pełnego związania w formie trwałej (np. siarczku rtęci), występuje ryzyko emisji par rtęci lub uwalniania jej form rozpuszczalnych. |
| Przykłady | odpady z instalacji stabilizujących rtęć przed ostatecznym unieszkodliwieniem, niedostatecznie przereagowany materiał siarczkowy, mieszaniny zawierające pozostałości ciekłej rtęci, produkt pośredni w procesie neutralizacji rtęci metalicznej. |
| Charakterystyka | Materiał może mieć postać proszku, pasty, brył lub wilgotnej masy o zmiennej zawartości rtęci. Zdolność parowania rtęci zazwyczaj ograniczona, lecz nadal istotna. |
| Parametry fizyko-chemiczne | postać: stała lub półstała, reaktywność: może reagować z wodą lub kwasami, uwalniając rozpuszczalne formy rtęci, wymywalność: potencjalnie podwyższona, wymaga badań, zawartość rtęci: zmienna – od niskiej do bardzo wysokiej. |
| Zagrożenia | emisja par rtęci, zanieczyszczenie gleby i wód, toksyczność dla organizmów wodnych, ryzyko bioakumulacji i kumulacji w łańcuchu pokarmowym. |
| Wpływ na zdrowie | Rtęć jest silnie toksyczna. Możliwe skutki narażenia: zaburzenia układu nerwowego, uszkodzenia nerek i wątroby, zaburzenia rozwojowe, problemy z koordynacją ruchową. Wymagane są pełne środki ochrony osobistej oraz kontrola narażenia. |
| Zasady przechowywania | przechowywać w szczelnych, niekorodujących pojemnikach, zabezpieczyć przed wysoką temperaturą (zwiększa parowanie rtęci), składować w miejscach wentylowanych i monitorowanych, zapobiegać mechanicznemu uszkodzeniu pojemników. |
| Metody transportu | Transport zgodnie z ADR, klasa 6.1 – substancje trujące. Wymagane szczelne, certyfikowane opakowania. |
| Odzysk i unieszkodliwianie | D9 – pełna stabilizacja chemiczna, D12 – trwałe składowanie w wyspecjalizowanych obiektach, D15 – magazynowanie odpadów oczekujących na proces docelowy. Odpad wymaga obowiązkowego doprowadzenia do formy stabilnej (np. HgS). |
| Zawartość składników z załącznika nr 4 | Rtęć i jej związki – klasyfikowane jako szczególnie niebezpieczne. Każda partia wymaga analizy laboratoryjnej. |
| Zagrożenia H | H6 – toksyczność ostrej ekspozycji, H10 – działanie szkodliwe na rozrodczość, H14 – ekotoksyczność. |
| Środki ostrożności P | stosować pełną ochronę dróg oddechowych, unikać przegrzewania materiału, prace prowadzić w miejscach o dobrej wentylacji, używać pojemników odpornych na korozję i szczelnych. |
| Informacje dodatkowe | Częściowa stabilizacja rtęci jest etapem przejściowym – odpad nie może zostać zmagazynowany ani składowany jako produkt końcowy. Wymaga doprowadzenia do pełnej stabilizacji. |
Opracowanie redakcyjne.
