Oleje odpadowe – stabilizacja produktów ubocznych i odpadów
Stabilizacja produktów ubocznych i odpadów to końcowy etap procesu rerafinacji olejów odpadowych, mający na celu bezpieczne zagospodarowanie pozostałości po procesach technologicznych. Obejmuje zagęszczanie osadów, stabilizację frakcji bitumicznych oraz oczyszczanie i separację pozostałości wodnych, aby umożliwić ich dalsze wykorzystanie lub przekazanie do unieszkodliwienia zgodnie z przepisami ochrony środowiska.
Stosowane urządzenia
- Zagęszczacze i odwadniacze mechaniczne – wirówki dekantacyjne, prasy taśmowe i filtracyjne, urządzenia zagęszczające osady ropopochodne.
- Mieszalniki stabilizacyjne – do łączenia frakcji bitumicznych z materiałami stabilizującymi (np. wapno, cement, popioły lotne).
- Zbiorniki separacyjne – pozwalają na oddzielenie pozostałości wodnych od frakcji olejowych i bitumicznych.
- Suszarnie niskotemperaturowe – stosowane opcjonalnie w celu obniżenia wilgotności osadów.
- Systemy pompowe i hermetyzacji – ograniczają emisje LZO i zapobiegają wyciekom.
Parametry procesu
- Temperatura: 20–90 °C (w zależności od rodzaju osadów i technologii stabilizacji).
- Wydajność zagęszczania: redukcja zawartości wody o 40–70%.
- Dodatki stabilizujące: 5–15% masy odpadu (cement, popioły, wapno).
- Czas procesu: 1–3 godziny.
- Stabilność produktu: umożliwia bezpieczne składowanie lub wykorzystanie w procesach odzysku (np. R5, R11).
Energochłonność procesu
Proces stabilizacji i zagęszczania charakteryzuje się umiarkowanym zapotrzebowaniem energetycznym:
- zużycie energii elektrycznej: 15–40 kWh na 1 tonę osadu,
- energia cieplna opcjonalnie – do 80 kWh/tonę w przypadku suszenia niskotemperaturowego,
- możliwość odzysku ciepła z wcześniejszych etapów procesu technologicznego.
Możliwe emisje i zagrożenia środowiskowe
- emisje LZO z pozostałości olejowych – ograniczane przez hermetyzację,
- pylenie z materiałów stabilizujących (cement, popioły) – wymaga odpylania,
- możliwość powstawania ścieków technologicznych – podlegają oczyszczaniu,
- konieczność kontroli szczelności i odporności chemicznej zbiorników.
Kody powstających odpadów
W procesie stabilizacji produktów ubocznych i odpadów mogą powstawać odpady wyłącznie z grup:
- 13 01 10* – odpady olejowe zawierające frakcje ropopochodne,
- 13 05 07* – wody olejowe zawierające substancje niebezpieczne,
- 19 02 04* – odpady z procesów oczyszczania zawierające substancje niebezpieczne,
- 19 03 04 – stabilizowane odpady niebezpieczne.
Znaczenie w procesie rerafinacji
Stabilizacja produktów ubocznych i odpadów zamyka cykl technologiczny rerafinacji olejów odpadowych. Pozwala na bezpieczne zagospodarowanie pozostałości w sposób zgodny z przepisami o odpadach, minimalizując ryzyko środowiskowe i koszty składowania. W wielu zakładach frakcje bitumiczne są dodatkowo wykorzystywane w procesach odzysku, np. jako dodatek do asfaltów przemysłowych lub paliw alternatywnych. Opracowanie redakcyjne.