Biologiczne reaktory oczyszczania powietrza – naturalna filtracja emisji
Biologiczne reaktory oczyszczania powietrza (tzw. biofiltry i bioskrubery) wykorzystują mikroorganizmy do neutralizacji lotnych związków organicznych (LZO), odorów i innych zanieczyszczeń gazowych. To technologia o wysokiej skuteczności i niskim koszcie eksploatacyjnym, coraz częściej stosowana jako alternatywa dla metod chemicznych i termicznych.
Redukowane parametry
- lotne związki organiczne (VOC, LZO)
- związki siarki (H₂S), amoniak, aldehydy
- zanieczyszczenia zapachowe
Typowe zastosowania
- oczyszczalnie ścieków i kompostownie
- przemysł spożywczy, paszowy i chemiczny
- zakłady przetwórstwa odpadów
- magazyny odpadów organicznych
- linie technologiczne z emisją odorów
Zasada działania
Powietrze zawierające zanieczyszczenia przepływa przez złoże biologiczne, które stanowi podłoże dla mikroorganizmów (bakterii, grzybów). Mikroorganizmy rozkładają związki chemiczne do substancji nieszkodliwych, takich jak CO₂, H₂O i biomasa. W zależności od zastosowanej technologii wyróżnia się biofiltry, bioskrubery i bioreaktory z zawiesiną osadu.
To rozwiązanie szczególnie efektywne przy niskich stężeniach zanieczyszczeń i dużych przepływach powietrza.
Czynności wykonywane przy przeglądach
- kontrola i uzupełnianie wilgotności złoża biologicznego
- usuwanie nadmiaru biomasy
- czyszczenie i kontrola systemów nawiewnych
- sprawdzanie pH i parametrów środowiska dla mikroorganizmów
- kontrola skuteczności redukcji odorów i VOC
Powstające odpady (kody)
- 19 08 05 – osady z oczyszczania powietrza biologicznego
- 19 08 14 – odpady z utrzymania biofiltrów i bioskruberów
- 15 02 02* – zużyte materiały filtracyjne zawierające substancje niebezpieczne (jeśli dotyczy)
Wymagane pozwolenia i obowiązki
- pozwolenie na emisję gazów i pyłów do powietrza (jeśli przekroczone są progi)
- ewidencja odpadów w systemie BDO
- monitoring skuteczności redukcji odorów i VOC
- utrzymanie instalacji zgodnie z wymaganiami BAT (jeśli dotyczy)
Opracowanie redakcyjne.
